รือเปล่า?”หลูเหม่ยจวนถามด้วยความสงสัย“หึ ๆ ฉันจะไปกล้าทำแบบนั้นได้ยังไง? ฉันก็แค่อยู่ใกล้ ๆ แถวนี้อยู่แล้วเท่านั้นเอง อีกอย่างฉันจะไม่เชื่อฟังคำพูดของซุปเปอร์สตาร์ในอนาคต แล้วรีบมาที่นี่ได้ยังไงกันล่ะ?”“ถ้าอย่างนั้นก็แล้วไป อย่าให้รู้ล่ะว่านายโกหกฉัน ไม่งั้นนะ ฮึ่ม!”หลูเหม่ยจวนทำเสียงฮึดฮัดออกมา ก่อนที่จะกล่าวว่า “ฉันอยู่ตรงทางออกของสถานีรถไฟใต้ดินวัดยงเหอ นายมาที่นี่สิ”“อืม”จากนั้นฉินเฉาก็วางสายในเวลานี้หลูเหม่ยจวนสวมเสื้อกำมะหยี่สีเทา ส่วนท่อนล่างมีถุงเท้าผ้าฝ้ายสีดำห่อหุ้มเอาไว้ พร้อมกับสวมรองเท้าบูตหนังขนาดเล็ก ซึ่งทำให้เธอดูสะดุดตาเป็นอย่างมากชายหนุ่มที่เดินผ่านไปผ่านมาต่างหันไปจ้องมองเธออย่างห้ามไม่ได้เธอเป็นสาวสวย อีกทั้งยังมีความน่ารักแฝงเอาไว้โดยเฉพาะดวงตาคู่โตที่เปล่งประกายของเธอนั้น มันดูน่ารักเป็นอย่างมากในขณะที่กำลังชื่นชมสาวสวยอยู่นั้น บรรดาชายหนุ่มที่ผ่านไปผ่านมาก็นึกโกรธเคืองไปด้วยใครกันที่ปล่อยให้สาวสวยคนนี้ต้องรอนาน?ในฤดูหนาวแบบนี้ แต่เธอก็ยังคงรอคอยอย่างเต็มใจน่ารังเกียจจริง ๆ!ถ้าหากเป็นพวกเขา พวกเขาจะไม่มีทางปล่อยให้สาวสวยต้องรอนาน แต่จะเป็นฝ่ายรอคอยสาวสวยแทน“หลูเหม่ยจวน!”ในขณะนั้นเอง ชายหนุ่มคนหนึ่งซึ่งสวมเสื้อโค้ตกันลมสีดำก็เดินเข้ามา และโบกมือเรียกสาวสวยคนนั้น“ให้ตายเถอะ!”ตอนแรกใบหน้าอันงดงามของเธอนั้นฉายแววประหลาดใจ แต่ผ่านไปไม่นานมันก็กลายเป็นความโกรธ เธอรี
