บวิ่งเข้าไปชกกำปั้นใส่ชายหนุ่มคนนั้นทันที “จะต้องให้บอกอีกกี่ครั้ง ว่าจะต้องเรียกฉันว่าเคซีย์!”“ก็ได้ ๆ ๆ เคซีย์”ฉินเฉากล่าวพร้อมรอยยิ้ม “แต่ฉันคิดว่าชื่อหลูเหม่ยจวนก็ยังเพราะกว่าอยู่ดี”“อยากมีเรื่องใช่มั้ย ตาโง่!”หลูเหม่ยจวนมองค้อนใส่ฉินเฉาทันทีฉินเฉาไม่คิดว่าดวงตาของเธอจะสามารถโตขึ้นมากกว่านี้ได้แล้วยิ่งเธอมองค้อนใส่ เธอก็ยิ่งดูมีเสน่ห์มากขึ้นน่าสนุกจริง ๆ“คนสวย พวกเราจะไปกินอะไรกันดี?”ฉินเฉาสอดมือทั้งสองข้างเข้าไปในกระเป๋าเสื้อโค้ต “วันนี้ต้องขอขอบคุณเธอจริง ๆ ที่เธอมาช่วยฉันคว้าโอกาสเอาไว้”“จะสุภาพไปทำไม? นายยังมีสิ่งที่ต้องเรียนรู้อีกเยอะ”หลูเหม่ยจวนตบไหล่ของฉินเฉา “ต่อไปนี้นายจะต้องอยู่กับฉันและฉันก็จะเป็นผู้จัดการของนาย นายได้ยินเสียงไม้หรือเปล่า? การปั้นนายให้กลายเป็นดาราดัง มันคือหน้าที่ของฉัน”“เอ่อ….”ฉินเฉากล่าวออกมา “แต่ว่าฉันไม่ได้อยากเป็นดาราดังขนาดนั้น…..”“นายบ้าไปแล้วเหรอ? กินยาผิดมาหรือเปล่า? หรือว่าหัวไปชนประตูมา?”หลูเหม่ยจวนมองฉินเฉาราวกับกำลังมองสัตว์ประหลาดเธอยื่นมือขวาไปสัมผัสแก้มของฉินเฉา“นายรู้หรือเปล่าว่านี่คืออะไร?”“หน้ายังไงล่ะ…..”“ฮึ่ม! เนี่ยน่ะเหรอที่เรียกว่าหน้า?”หลูเหม่ยจวนจ้องฉินเฉาตาเขม็งฉินเฉารู้สึกหดหู่ขึ้นมา ถ้าหากไม่เรียกว่าหน้า แล้วจะให้เรียกว่าก้นหรือไง?เหอะ!“มันเรียกว่าต้นทุนต่างหาก”หลูเหม่ยจวนกล่าวออกมา “นายรู้มั้ยว่าตอนนี้ดาราชายหน้าตาดีในฮ่
