ร่างแบบนั้นเข้าไปได้ยังไง? มันชั่วร้ายมากเลยนะ… ฉะ ฉันอดคิดถึงมันไม่ได้จริง ๆ”“บัดซบ พี่เป็นคนเกลี้ยกล่อมให้ฉันกินมันเข้าไปเองไม่ใช่เหรอ!แล้วพี่ยังจะมาหัวเราะเยาะฉันอีก!”ชางลั่วคว้าแขนของฉินเฉามา ก่อนที่จะจิกเล็บเพื่อดึงเนื้อของฉินเฉา อย่างที่เธอเคยใช้วิธีนี้จัดการกับเด็กผู้ชายในโรงเรียนมัธยมปลายของเธอแต่แขนของฉินเฉานั้นราวกับเหล็ก เธอจิกจนเล็บฉีก แต่ว่าเขาก็ยังไม่รู้สึกเจ็บปวดแต่อย่างใด“ว่าแต่ทำไมเธอถึงไม่ฉีกแล้วกินมันล่ะ…..”“เอ่อ…..”ทันทีที่ได้ยินคำถามของฉินเฉา ชางลั่วก็พลันโง่งมไปทันทีในตอนนั้นเธอถูกปั่นหัวจนทำให้ลืมแม้แต่เรื่องง่าย ๆ ไป โอ้ พระเจ้า!“ให้ตายเถอะ! ถ้าอย่างนั้นทำไมพี่ถึงไม่เตือนฉันล่ะ? พี่จงใจนี่!”ชางลั่วเข้าใจในปัญหาของเรื่องนี้ขึ้นมาทันที หมอนี่มันเป็นคนสารเลวอย่างแท้จริง“ฉันเปล่านะ ฉันไม่ได้ตั้งใจจริง ๆ ฉันสาบานได้เลยว่าตอนนั้นฉันก็ยังสับสนอยู่เหมือนกัน!”ฉินเฉารีบตะโกนเพื่อเรียกร้องความเป็นธรรมให้กับตัวเองเขาไม่คิดว่าตอนนั้นชางลั่วจะกินมันเข้าไปตรง ๆ แบบนั้น มันเป็นเรื่องบังเอิญเท่านั้นแต่ว่าผลลัพธ์ก็นับว่าออกมาดี ฮ่า ๆ ๆ! น่าสนุกจริง ๆสิ่งเดียวที่ทำให้ฉินเฉารู้สึกเสียใจขึ้นมาในตอนนี้ ก็คือเขาน่าจะถ่ายรูปฉากที่คลาสสิกแบบนั้นเก็บเอาไว้และต่อไปถ้าหากสาวน้อยคนนี้กล้าพูดจาท้าทายเขา เขาก็จะโพสต์รูปของเธอลงบน Weiboฉินเฉา นายนี่มันชั่วร้ายจริง ๆแต่เขาก็ยังสามารถกำจัดผู
