วรจะกลับไปเรียนรู้สูตรทำขนมที่ยายของฉันเก็บเอาไว้อีกครั้งดีล่ะ? แล้วดูว่าในนั้นมีวัตถุดิบลับเฉพาะอะไรหรือเปล่า”ชางลั่วกล่าวแนะนำ“อืม ถ้าอย่างนั้นฉันจะไปดูกับเธอด้วย”หลี่นาพยักหน้าเช่นเดียวกัน พวกเธอทั้งสองคนไม่ใช่แม่ครัวมืออาชีพ ถ้าหากไม่เรียนรู้ก็จะไม่สามารถหาลูกเล่นใหม่ ๆ ได้อีก“อืม พวกเธอทั้งคู่อย่าเพิ่งท้อล่ะ ฉันจะเป็นผู้สนับสนุนที่แข็งแกร่งที่สุดของพวกเธอเอง!”“พี่ฉินเฉาก็จะช่วยพวกเราศึกษาวัตถุดิบเหมือนกันเหรอ?”ดวงตาของหลี่นานั้นเปล่งประกาย“เอ่อ ฉันหมายความว่า ฉันจะเป็นคนหนุนหลังที่แข็งแกร่งที่สุดของพวกเธอต่างหาก”ฉินเฉายิ้มเจื่อน ๆฝ่ายชางลั่วนั้นยังคงมองค้อนใส่เขาอยู่เรื่อย ๆ แต่ฉินเฉาก็ไม่สนใจเรื่องนั้นเพราะสาวน้อยคนนี้มองค้อนใส่เขาบ่อย ๆ อยู่แล้ว“เหอะ นานาน้อย เขาไว้ใจไม่ได้หรอก เขาช่วยพวกเราเรื่องการทำขนมปังไม่ได้ เพราะฉะนั้นให้เขาทำในสิ่งที่เขาสามารถทำได้เถอะ”“เอ่อ เรื่องอะไรล่ะ?”“พาพวกเรากลับไปส่งที่หอพักยังไงล่ะ”ในระหว่างที่เขากำลังไปส่งสาวสวยทั้งสองคนกลับไปยังมหาวิทยาลัย หลาย ๆ คนก็หันมาสนใจเขาเป็นจำนวนมากเพียงแค่มีสาวสวยทั้งสองคน ผู้คนก็ยากที่จะละสายตาออกไปอยู่แล้ว แต่เมื่อฉินเฉาดันอยู่ที่นี่ด้วย แน่นอนว่าเขาจึงตกเป็นเป้าสายตาของความอิจฉาและเกลียดชังหลังจากที่ต้องทนทุกข์ทรมานมาตลอดทาง ในที่สุดก็มาส่งทั้งสองคนจนถึงหอพักคุณป้าผู้ดูแลหอพักกล่าวทักทายฉินเฉาด้วยความเป็นมิตร
