“สูตรลับของยายเธอมันจะเชื่อถือได้งั้นเหรอ?”ฉินเฉาเอ่ยถามออกมาอย่างอดไม่ได้“แน่นอนอยู่แล้ว พี่ฉินเฉาไม่เห็นเหรอว่าท่านเป็นยายของใคร?”ชางลั่วนั้นเชิดหน้าขึ้นราวกับนกยูงตัวเล็ก ๆ “ถ้าหากว่าฉันเรียนทำขนมสูตรนั้นกับนานาน้อยล่ะก็ อะแฮ่ม ฉันเดาได้เลยว่าธุรกิจในร้านของพวกเราจะต้องลุกเป็นไฟแน่!”“ดีล่ะ ถ้าอย่างนั้นฉันก็จะช่วยเธออีกแรง”ฉินเฉากล่าวพร้อมรอยยิ้ม“พี่จะทำได้จริง ๆ เหรอ?”ชางลั่วเอ่ยถามด้วยความกังวล “ผู้ชายตัวโต ๆ อย่างพี่ดูเงอะงะจะตายไป พี่จะไปสร้างความวุ่นวายให้เพิ่มขึ้นแทนน่ะสิไม่ว่า”“ล้อเล่นหรือไง!”ฉินเฉาจ้องเขม็งทันที “เธอไม่เห็นพ่อครัวทำขนมที่มีฝีมือพวกนั้นเหรอ? พ่อครัวพวกนั้นก็เป็นผู้ชายทั้งนั้น เธอกล้ามาดูถูกฉันได้ยังไง?คอยดูเถอะ ฉันจะแสดงฝีมือให้เธอได้เห็นเอง”เมื่อกล่าวเช่นนั้น ฉินเฉาก็ดึงแขนเสื้อขึ้น แล้วเดินเข้าไปในร้านเบเกอรี่ด้วยความฉุนเฉียวทันที“เฮ้ รอเดี๋ยวก่อน!”ชางลั่วรีบวิ่งตามเข้ามาทันที “พี่ยังไม่ได้ล้างมือเลยนะ แล้วใส่ผ้ากันเปื้อนกับหมวกเอาไว้ด้วย ถ้าหากเส้นผมตกลงไปได้จบเห่กันแน่”หลี่นาหัวเราะแล้วเดินตามหลังเข้ามา สองคนนี้เป็นคู่กัดกันจริง ๆเมื่อเธอเดินตามเข้ามาก็เห็นว่าฉินเฉากำลังล้างมืออย่างเชื่อฟังจากนั้นชางลั่วก็ผูกผ้ากันเปื้อนให้กับฉินเฉาราวกับกำลังรัดตัวเขาอยู่“ชางลั่ว ถ้าหากเธอทำแบบนั้น เธอจะรัดคอจนพี่ฉินเฉาตายเอานะ”หลี่นาส่ายหน้า แล้วถือหมวกเชฟ เดินเข้าไป
