สวมลงบนศีรษะของฉินเฉาอย่างระมัดระวัง“พี่ฉินเฉาดูเหมือนพ่อครัวมากเลย”หลังจากที่แต่งตัวเสร็จเรียบร้อย หลี่นาก็ก้าวถอยหลังออกมาก่อนที่จะพยักหน้าและกล่าวชื่นชมภาพลักษณ์ของฉินเฉา“มันอาจจะเป็นเพราะว่าฉันเป็นคนตะกละก็ได้”ฉินเฉายิ้มออกมา “ไปลงมือทำกันเถอะ ดูซิว่าผลลัพธ์จากการเรียนของพวกเธอจะออกมาเป็นยังไง”“อืม”หลี่นาพยักหน้า แล้วเดินนำฉินเฉาไปยังห้องครัวเล็ก ๆ ที่อยู่ด้านหลังชางลั่วที่สวมผ้ากันเปื้อนเสร็จแล้วเดินตามหลังคนทั้งคู่เข้ามาในขณะนั้นเธอก็กล่าวว่า “พูดถึงสูตรของยายฉัน มันก็เป็นเรื่องที่น่าทึ่งจริง ๆ ฉันไปอ่านเจอในไดอารี่ของยายว่า ตอนที่ท่านทำขนมอยู่ในเซี่ยงไฮ้ มันก็ส่งกลิ่นหอมไปถึงสิบไมล์ หลาย ๆ คนถึงได้แห่แหนเข้ามาซื้อที่นี่ถ้าหากไม่ใช่เพราะว่าขนมเค้กของยายได้สร้างกำไรมหาศาล พ่อของฉันก็คงจะไม่มีพื้นฐานในการทำธุรกิจ”“ไม่รู้ว่าเธอจะสืบทอดฝีมือมาจากยายของเธอบ้างหรือเปล่า?”ฉินเฉาหันหน้าไปกล่าว แล้วหัวเราะออกมา “ฉันว่าเธอคงจะทำขนมไม่เก่งหรอก แต่ถ้าหากเป็นเรื่องกินมันก็ไม่แน่”“ไปไกล ๆ เลย! พรสวรรค์ของฉันคนนี้ คนธรรมดาอย่างพี่จะมาเข้าใจได้ยังไง!”ชางลั่วคว้าแป้งทำขนมที่อยู่ใกล้ ๆ มานวด “คอยดูก็แล้วกันว่าฉันเป็นคนที่ยอดเยี่ยมขนาดไหน พี่จะต้องมาสยบต่อความงามภายใต้กระโปรงสีทับทิมของฉัน… เอ่อ ภายใต้ขนมของฉัน”“บ้ากันทั้งคู่”หลี่นาที่อยู่ข้าง ๆ กล่าวเสริมขึ้นมา“ฉันเองก็จะทำเหมือนกัน พี่ฉินเฉาค
