างลั่วกล่าวออกมา “ส่วนเสาอันนี้เป็นสัญลักษณ์ของแสงสว่างแห่งชีวิตยังไงล่ะ”“เอ่อ….ศิลปะที่แท้จริงสินะ”ฉินเฉาไม่รู้ว่าควรจะชื่นชมอย่างไรถึงจะดี“มันก็ดูดีเหมือนกันนะ ลองเอาไปอบแล้วเอาออกมาดูอีกทีสิ”หลี่นาน้อยกล่าวแนะนำ“แน่นอนอยู่แล้ว รออีกแค่แป๊บเดียวเท่านั้น พวกเธอสองคนเตรียมรับชมผลงานศิลปะที่ยอดเยี่ยมของฉันได้เลย!”ชางลั่วยกขนมปังเข้าไปในเตาอบด้วยความกระตือรือร้นจากนั้นเธอก็ตั้งเวลาและรอคอยอย่างมีความสุขฉินเฉาและหลี่นาก็ตั้งหน้าตั้งตารอคอยเช่นเดียวกัน พวกเขาอยากรู้ว่าผลงานศิลปะที่ยอดเยี่ยมของชางลั่วจะมีหน้าตาแบบไหนขนมที่ผสมผสานไปด้วยศิลปะและความอร่อยมันจะต้องเป็นที่นิยมมากแน่ ๆ …..เอ่อ มันควรจะเป็นแบบนั้น…..ทั้งสามคนรอคอยกันอยู่ครู่ใหญ่ และในที่สุดก็อบขนมเสร็จเสียที“ว้าว ผลงานศิลปะที่ยอดเยี่ยมที่สุดในศตวรรษที่ 21 กำลังจะเผยโฉมออกมาแล้ว!”ชางลั่วตื่นเต้นมาก เธอใส่ถุงมือหนาเตอะ ก่อนที่จะเปิดเตาอบและดึงตะแกรงเหล็กออกมาในที่สุด เมื่อทั้งสามคนได้เห็นขนมปังที่มีรูปทรงศิลปะวางอยู่บนนั้น พวกเขาก็พากันตะลึงงันทันที“อุ๊บ… ฮ่า ๆ ๆ ๆ!”ฉินเฉาทรุดตัวลงไปกลิ้งและหัวเราะกับพื้นอย่างห้ามไม่ได้ทันทีหลี่นาหน้าแดงเถือก เธอปิดปากกลั้นเสียงหัวเราะจนรู้สึกทรมานเพราะความปวดท้องเมื่อมองดูหน้าชางลั่วอีกหน ตอนนี้ใบหน้าของเธอได้กลายเป็นสีเขียวไปแล้ว“น่ะ นี่น่ะเหรอ ผลงานศิลปะที่ยอดเยี่ยมที่สุดในศตวรรษที่ 21ของเธอ
