้ด้วยสองเท้า และไม่สามารถที่จะมีปีกจากการวิวัฒนาการได้แต่ว่าตอนนี้หลัวชิงหลินกำลังบินอยู่จริง ๆนี่คือการบินอย่างแท้จริงถึงแม้ว่าจะเป็นเพียงแค่การลอยอยู่เท่านั้น แต่มันก็เป็นอย่างที่อาร์มสตรองเคยกล่าวเอาไว้ว่า นี่เป็นก้าวเล็ก ๆ ของฉัน แต่เป็นก้าวอันยิ่งใหญ่ของมนุษยชาติเธอกำลังรู้สึกตื่นเต้นไปกับความแปลกใหม่ และพยายามที่จะเคลื่อนไหวไปมาอยู่บนอากาศ แต่เมื่อรู้สึกได้ถึงความอันตราย เธอจึงไม่กล้าขยับอีกต่อไปจนกระทั่งฉินเฉาได้สอนเคล็ดวิชากำลังภายในให้กับเธอ หลัวชิงหลินจึงเริ่มพยายามควบคุมการไหลเวียนของพลังลมปราณภายในร่างกายและในไม่ช้าเธอก็รู้สึกได้ว่าตัวเองสามารถเดินบนอากาศได้ดังนั้นเธอจึงก้าวขาลงไป และพยายามควบคุมร่างกายของตัวเองให้ลอยขึ้นลอยลงการลอยขึ้นลงนั้นไม่ใช่เรื่องที่ยากเกินความสามารถของเธอ แต่เมื่อเวลาผ่านไม่นาน หลัวชิงหลินกลับรู้สึกเหนื่อยมาก และมีเหงื่อออกตามร่างกาย“ทำไมมันถึงได้รู้สึกเหนื่อยขนาดนี้ล่ะ…..”เธอบ่นออกมา“แน่นอน การควบคุมพลังลมปราณให้ร่างกายบินอยู่บนอากาศเป็นเรื่องที่เหนื่อยที่สุดแล้ว”ฉินเฉากล่าวพร้อมกับรอยยิ้ม “เพราะแบบนั้นผู้ฝึกตนส่วนมากก็เลยเลือกที่จะท่องกระบี่แทน เพียงแค่ใช้พลังลมปราณห่อหุ้มอาร์ติแฟคแล้วปล่อยให้อาร์ติแฟคดูดพลังลมปราณจากภายในร่างกาย วิธีนี้เป็นวิธีบินที่สูญเสียพลังลมปราณน้อยที่สุดแล้ว”“ที่แท้ก็เป็นแบบนั้น….. ฉันเองก็อยากจะบินแบบนั้นบ้างเหมือนกัน”
