งหลีหยินได้มอบความมั่นใจให้กับฉินเฉาอีกครั้ง“ถ้าอย่างนั้นฉันก็จะนั่งรอเวลานั้นก็แล้วกัน”ในฐานะที่เป็นคนขี้เกียจ ตอนนี้ฉินเฉาจึงรู้สึกมีความสุขมากแม้แต่เรื่องการฝึกตน เขาก็ยังสามารถโยนให้พวกหลีหยินเป็นคนจัดการให้ได้“ฮิ ๆ นายท่านคอยดูได้เลย เมื่อเวลานั้นมาถึง ถ้าหากมีใครมาดูหมิ่นนายท่านล่ะก็ พวกเราทั้งเก้าจะไม่มีวันปล่อยคนเหล่านั้นไปอย่างแน่นอน!”จากนั้นเสียงของหลีหยินก็เงียบหายไป ท่าทางเธอคงจะกำลังตั้งใจฝึกฝนอย่างเต็มที่ความสำเร็จนี้เป็นเพราะอิงเทียนความเร็วในการฝึกตนในระดับที่น่าทึ่งแบบนี้ มีเพียงแต่กำไลเก้ามังกรของอิงเทียนเท่านั้นที่จะสามารถทำได้ไม่รู้ว่าตอนที่หลี่ไป๋ซานมอบกำไลเก้ามังกรให้เขามา อีกฝ่ายจะคิดถึงเรื่องนี้หรือเปล่า?จากนั้นฉินเฉาก็ฉุกคิดเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้ในทันที หลี่ไป๋ซานจะรู้เรื่องที่เขาคืออิงเทียน ที่กลับชาติมาเกิดหรือเปล่า?“เอาล่ะ พวกเธอคอยปกป้องที่นี่กันต่อไป ฉันจะต้องกลับไปที่เมืองซู่หนานแล้ว”เพราะซูเฟยยังอยู่ที่นี่ เขาจึงพาเธอมาอยู่ที่นี่นาน ๆ ไม่ได้ที่นี่ไม่ใช่สถานที่ของเธอฉินเฉาจึงกล่าวกับคนของเขาทันที“ค่ะ ท่านประมุข!”“นายท่านฉิน ระวังตัวด้วยนะคะ”“พวกเราจะไปกันแล้วเหรอ?”ซูเฟยมองฉินเฉา นั่นทำให้ฉินเฉาคิดขึ้นมาว่า ผู้หญิงคนนี้คงจะลืมไปแล้วว่าจะต้องกลับไป“อะไรกัน? นี่เธอคิดว่าพวกเรามาเที่ยวเล่นกันจริง ๆ งั้นเหรอ?”ฉินเฉากล่าวออกมา “พี่สาว เธอเป็นแค่คนธรรมดาเท่านั
