องฉินเฉาผ่านทางช่องว่างเหล่านั้นได้“คราวนี้ข้าจะส่งเจ้าไปสู่ความตายให้เอง อย่าได้โทษที่ข้าไร้ความปรานี แต่จงโทษความดื้อรั้นของพวกเจ้า ที่ไม่ยอมปล่อยสมบัติให้หลุดมือไป”เขากล่าวออกมา และโบกมืออีกครั้งทันใดนั้นทุกด้านของลูกบอลก็เกิดหนามสีขาวจำนวนนับไม่ถ้วนปรากฏออกมา“ลาก่อน!”หลี่เจิ้นกล่าวออกมาอย่างเย็นชาและจากนั้นเขาก็ประกบฝ่ามือเข้าหากันทันทีฉัวะ ฉัวะ!หนามสีขาวจำนวนนับไม่ถ้วนทิ่มแทงเข้าไปในช่องว่างเหล่านั้นทันทีทันใดนั้นลูกบอลก็ไม่ต่างอะไรไปจากเม่นตัวหนึ่ง“ฉินเฉา!”ซูเฟยตะโกนสองคำนี้ออกไป และเธอก็พลันเป็นใบ้บางทีเธอน่าจะฟังคำพูดของฉินเฉา เธอไม่ควรที่จะมาที่นี่จริง ๆ…..เธอทนมองสิ่งเหล่านี้ไม่ได้…..ฉินเฉา นายจะต้องไม่เป็นอะไร ใช่มั้ย…..“วางใจเถอะค่ะ นายท่านฉินยังมีชีวิตอยู่”เสี่ยวไป๋ผู้สามารถส่งกระแสจิตไปถึงฉินเฉา รีบกล่าวกับซูเฟย “ถ้าหากว่ามีอะไรเกิดขึ้นกับเขา ฉันจะต้องรับรู้ได้เป็นคนแรก”“เอ๋?”ซูเฟยแปลกใจมาก ทำไมเธอถึงสามารถรับรู้ได้เป็นคนแรกล่ะ?นี่ก็คงจะเป็นวิชาที่น่าทึ่งอีกอย่างของโลกผู้ฝึกตนเช่นเดียวกัน“มาเก็บศพประมุขของพวกเจ้ากลับไปเสียสิ”หลี่เจิ้นกล่าวออกมาด้วยน˺าเสียงภาคภูมิใจอย่างไม่ปิดบัง “เขาตายไปแล้ว และถ้าหากว่าพวกเจ้าไม่ยอมส่งสมบัติมา พวกเจ้าก็จะต้องตายเช่นเดียวกัน หลัวหรูเมิ่ง อย่าได้กล่าวโทษที่ข้าไร้ความปรานีเลย นี่คือสิ่งที่เส้นทางธรรมจะต้องปฏิบัติต่อเส้นทางปีศาจยังไงล่ะ
