“ดูซิว่าจะมีใครกล้ามารังแกพวกเราอีก!”ทันทีที่ผู้คนในนิกายหลัวซาเห็นว่าเขากลับมาแล้วก็พากันดีอกดีใจกันทันทีและเมื่อซูเฟยที่อยู่ในอ้อมกอดของฉินเฉาเห็นพวกเขาเหล่านี้พากันร้องตะโกนออกมาเพราะการกลับมาของฉินเฉา เธอก็ลอบคิดขึ้นมาในใจอย่างอดไม่ได้ที่แท้ฉินเฉาก็มีสถานะเช่นนี้ในโลกผู้ฝึกตนก่อนหน้านี้เธอเองก็ได้เห็นมันอย่างชัดเจนแล้วเช่นกัน…..คุณค่าของคนคนหนึ่ง มันขึ้นอยู่กับว่าคนอื่น ๆ จะมองเขาอย่างไร“ใครบังอาจมาสร้างปัญหาขึ้นที่นี่? คิดจะรังแกนิกายหลัวซาในตอนที่ไม่มีใครอยู่งั้นเหรอ!”ฉินเฉากระโดดลงมาบนพื้นเบา ๆ พร้อมกับเก็บกระบี่หยินหยางราชันย์มารกลับไป จากนั้นจึงปล่อยร่างของซูเฟยที่อยู่ในอ้อมแขน ให้เธอมายืนอยู่ข้างกายเขาเขาเดินเข้าไปยืนข้าง ๆ เสี่ยวไป๋“นายท่านฉิน ต้องรบกวนท่านแล้วค่ะ…..”เสี่ยวไป๋รู้สึกละอายใจมากฝ่ายลี่เจิ้นและเย่เทียนหมิงต่างหันมามองหน้ากันผู้ชายคนนี้คือฉินเฉา ประมุขของนิกายหลัวซาชายหนุ่มผู้มีชื่อเสียงโด่งดังในโลกผู้ฝึกตนเขายังหนุ่มอยู่จริง ๆ แต่ในคราวนี้ครึ่งเซียนผู้ยิ่งใหญ่ถึงสองคนได้ร่วมมือผนึกกำลังกัน การโค่นล้มเขาคงจะไม่ใช่เรื่องยากและในเวลานี้ หลัวหรูเมิ่งกำลังนั่งอยู่บนต้นไม้ที่มีใบไม้สีเขียวชอุ่ม และทำท่าทางราวกับกำลังดูละครถึงแม้ว่าตอนนี้ฤดูหนาวกำลังจะใกล้เข้ามาถึงแล้ว แต่เนื่องจากที่นี่มีเขตอาคมจึงทำให้ดูเหมือนกับฤดูใบไม้ผลิอยู่ตลอดเวลา“หลัวหรูเมิ่ง ทำไมเธอถึงไม่อ
