จะพูดแบบนั้นก็ไม่ถูก…..จะมีผู้ชายคนไหนบ้างที่ไม่ชอบสาวสวย?แม้แต่ผู้จัดการใหญ่ก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น…..พระเจ้า อย่าทำแบบนั้นนะ เขาคงจะไม่ใช่คนโง่หรอกใช่มั้ย?“คุณกำลังพูดถึงเธออยู่เหรอ?”หวังจิ่งเฉินเอามือปิดปาก ก่อนจะกลืนน˺าลายลงไป แล้วเอ่ยถามออกมา“ใช่ครับ เธอนี่แหละ….. คุณหวัง…คุณชอบพอเธออยู่เหรอครับ?”หลิวเทียนเฉิงลดระดับเสียง แล้วเอ่ยถามออกมาด้วยความกังวล“ชอบพอกับมารดาแกน่ะสิ!”หวังจิ่งเฉินพลันตื่นตระหนก แล้วสบถออกมาทันควันฝ่ายหลิวเทียนเฉิงที่ถูกต่อว่าอย่างกะทันหันนั้นไม่เข้าใจคุณหวังเป็นอะไรไป?วันนี้เขาดูอารมณ์ไม่ค่อยดี เขาไปกินดินปืนมาหรือไง?“คุณหวัง”ในขณะนั้นเอง ซูเฟยก็ลุกขึ้นยืน พร้อมทั้งค่อย ๆ ก้าวเดินออกมาอย่างสง่างามส่วนฉินเฉานั้นยังคงนั่งจิบกาแฟ วันนี้เขาตั้งใจที่จะดูละครฉากใหญ่“ท่าน…คุณซู คุณมีเรื่องอะไรหรือเปล่าครับ?”หวังจิ่งเฉินเกือบจะหลุดปากเรียกเธอว่าท่านประธานซู“ฉันจะมารายงานว่าฝ่ายทรัพยากรบุคคลของพวกเรากำลังมีปัญหาอยู่อย่างแน่นอน”คำพูดของซูเฟย ทำให้หวังจิ่งเฉินรู้สึกเกร็งไปทั้งร่างแม่เจ้า เธอมาแล้วจริง ๆหลิวเทียนเฉิงที่อยู่อีกด้านหนึ่งกำลังหัวเราะเยาะ พลางคิดในใจว่ายัยนี่ เธอคิดที่จะโค่นล้มฉันงั้นเหรอ? ฝันไปเถอะ ฉันเป็นถึงผู้จัดการบริษัทแห่งนี้ต้องการคนที่มีความสามารถอย่างฉัน เธอเป็นแค่พนักงานตัวเล็ก ๆ คนหนึ่งเท่านั้น บัณฑิตที่เพิ่งจะจบการศึกษามาก็มีจำนวนมากมาย เธอไม่มีค่า
