าที่ม้วนตัวเป็นคลื่น ซึ่งคาดว่ามันกำลังจะกลับไปนอนหลับอีกครั้งในเวลานี้ ฉินเฉาและโรซี่ได้จับมือกันกระโดดออกมาจากประตูนรกแต่ทว่าเมื่อมองไปยังท้องทะเลที่กว้างใหญ่สุดลูกหูลูกตา ฉินเฉาก็ตะลึงไปในทันที“เชี่ย นี่มันที่ไหนเนี่ย!”เขามองไปรอบ ๆ นอกจากทะเลแล้ว ที่นี่ก็มีเพียงแต่ทะเลเท่านั้น“ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน…..”โรซี่ยังคงรู้สึกสับสน “ใครจะไปรู้ว่าตอนที่นายออกมามันจะกลายเป็นเส้นทางไหน”“ย่ามันเถอะ เธอไม่ได้พูดหรือไง ว่าเขาแห่งศรัทธามันจะสามารถทำให้ฉันผ่านด่านอสูรสร้างโลกไปได้อย่างปลอดภัยน่ะ…..”ฉินเฉารู้สึกสลดใจขึ้นมาไม่น้อย“เอ่อ… ฉันอาจจะพูดเกินจริงไปหน่อยก็ได้ แต่นายก็ออกมาได้อย่างปลอดภัยจริง ๆ นี่ ใช่มั้ยล่ะ?”โรซี่ฝืนหัวเราะออกมา“ปลอดภัยสุด ๆ เลยล่ะ…..”ฉินเฉายิ้มออกมาอย่างขมขื่น“นั่นไงล่ะ….. ที่จริงแล้วอสูรสร้างโลกมันน่ารักจะตายไป”โรซี่พยายามอธิบาย “บางทีมันอาจจะรู้สึกเบื่อ ๆ ก็เลยอยากเล่นกับนายก็ได้นะ”“ที่เธอพูดมามันก็ถูก”ฉินเฉาพยักหน้ารับ “คราวหน้าเธออย่าลืมเตือนฉันด้วยล่ะ ว่าถ้าหากเดินผ่านมันอีกก็อย่าเอาเขาแห่งศรัทธาอะไรนั่นมา แต่ให้เอาเนื้อติดกระดูกสักชิ้นสองชิ้นมาแทน”“……”โรซี่ยักไหล่“มาตรวจสอบดูกันดีกว่าว่าพวกเรากำลังอยู่ที่ไหน…..”เธอบินขึ้นไปบนท้องฟ้าเหนือน˺าทะเล ก่อนที่จะชี้นิ้วออกไป“ตรงนั้นมีเกาะ… และดูเหมือนว่าจะมีคนอยู่ด้วย พวกเราไปดูกันเถอะ!”เมื่อกล่าวเช่นนั้น เธอก็จับมือฉินเฉา
