และบินไปยังทิศทางนั้นทันทีร่างของทั้งสองคนพุ่งทะยานอย่างรวดเร็วจนกลายเป็นประกายแสง ก่อนที่จะตกลงมาบนเกาะที่มีขนาดไม่ใหญ่มากนักในชั่วพริบตาฉินเฉาสังเกตเห็นว่าในทะเลใกล้ ๆ กับเกาะแห่งนี้มีเรือประจัญบานหลายลำจอดอยู่และบนท้องฟ้าก็มีเครื่องบินรบสองลำกำลังบินฉวัดเฉวียนไปมาอยู่อย่างต่อเนื่องดูเหมือนว่าที่นี่จะมีสงครามเกิดขึ้น“ตรงนั้นมีคนอยู่ พวกเราเข้าไปถามกันเถอะ”โรซี่ชี้ไปยังเรือประมงลำหนึ่งที่กำลังลอยตกปลาอยู่ในระยะไกลชาวประมงที่อยู่บนเรือนั้นมีผิวสีเหลือง และบางคนที่อยู่ด้านในก็มีผิวสีเข้มไม่รู้ว่าพวกเขากำลังพูดภาษาของประเทศอะไร แต่พวกเขานั้นส่งเสียงดังโหวกเหวกโวยวายกันเป็นอย่างมาก“รอเดี๋ยว ไม่ต้องไปถามพวกเขาแล้ว มีอนุสาวรีย์หินอยู่ตรงนั้น”ฉินเฉาโบกมืออย่างกะทันหัน ก่อนที่จะชี้นิ้วไปยังอนุสาวรีย์หินที่ตั้งอยู่ในระยะไกล ซึ่งจารึกอักษรภาษาจีนเอาไว้“เกาะไป๋เหยียน….. ดูเหมือนว่าที่นี่จะเป็นเกาะที่อยู่ในอำนาจอธิปไตยของพวกเรา”ฉินเฉากล่าวออกมา“โอ้ ที่แท้ที่นี่ก็คือพื้นที่ในทะเลจีนใต้นี่เอง…..”โรซี่พยักหน้า “ถ้าอย่างนั้นก็ง่ายขึ้นมาแล้ว ถ้าหากรู้ทิศทาง ฉันก็สามารถพานายบินไปที่สหรัฐอเมริกาได้”“เธอมี GPS ติดตัวมาด้วยงั้นเหรอ?”ฉินเฉาเอ่ยถามขึ้นมาด้วยความประหลาดใจ“ฮิ ๆ ใช่แล้ว”โรซี่โบกมือ ก่อนที่จะหยิบโทรศัพท์มือถือ IPhone ออกมา “ฉันมีเครื่องมือนำทางยังไงล่ะ!”ฉินเฉากำลังจะกล่าวเหยียดหยาม แต่ทันใด
