ฉินเฉาลุกขึ้นมาจากเตียงอย่างสะลึมสะลือเมื่อคืนนี้เขาและซูเฟยบ้าคลั่งกันมากต้องบอกว่าซูเฟยนั้นใช้มือได้ดีมาก….. ถึงแม้ว่าจะดีไม่เท่ากับการมีอะไรกันจริง ๆ ก็ตาม แต่ก็ถือว่าได้รสชาติเช่นกันที่จริงเขาคิดที่จะให้ซูเฟยใช้ปาก….. ริมฝีปากเล็ก ๆ ที่ราวกับลูกเชอร์รี่เคลือบด้วยไวน์แดงของเธอจะดีขนาดไหน…..แต่น่าเสียดายที่เป็นตายร้ายดียังไง ซูเฟยก็ไม่เห็นด้วยผู้หญิงคนนี้ขี้อายจริง ๆเพียงแค่ใช้มือ ร่างกายของเธอก็ร้อนฉ่าไปทั้งร่างเพราะฉะนั้นไม่ต้องพูดถึงเรื่องใช้ปากหลังจากที่ตื่นขึ้นมา ฉินเฉาก็นึกอยากเห็นปฏิกิริยาของซูเฟยเธอคงจะอับอายจนไม่คุยกับเขาท้ายที่สุดแล้วเมื่อคืนนี้เธอก็ดื่มไวน์เข้าไปไม่น้อย เธอคงจะทำแบบนั้นด้วยความเมาเธอจะต้องใช้ข้ออ้างนี้อย่างแน่นอนเขาเองก็เข้าใจเธอดีฉินเฉาลุกขึ้นมาจากเตียง ก่อนที่จะเดินไปยังห้องนอนของซูเฟยถึงแม้ว่าเขาจะขอนอนในห้องเดียวกัน แต่ซูเฟยกลับไม่เห็นด้วยสุดท้ายฉินเฉาจึงต้องระเห็จตัวเองออกไปนอนห้องข้าง ๆ แทนเมื่อเป็นแบบนี้ ถ้าหากมีใครเข้ามา เขาก็จะต้องรู้เป็นคนแรกฉินเฉายืนบิดขี้เกียจอยู่หน้าประตูห้องซูเฟย ก่อนที่จะเคาะประตู“คุณซู ตื่นได้แล้ว พระอาทิตย์ส่องก้นคุณแล้วนะ!”ฉินเฉาเคาะประตู แต่ข้างในไม่มีใครตอบกลับมาผู้หญิงคนนี้อาจจะยังอายอยู่ก็ได้ทำไมเธอถึงได้ขี้อายขนาดนี้?ในเมื่อเธอเป็นผู้หญิงที่เข้มแข็ง ความเข้มแข็งของเธอก็จะต้องไร้เทียมทานไปด้วยไม่ใช่หรือไง?ฉินเฉาหั
