วเราะออกมา แล้วเคาะประตูอีกครั้ง“คุณซู ออกมาได้แล้ว ถ้าหากคุณยังไม่ออกมา ผมจะบุกเข้าไปแล้วนะ!”เขารออยู่สักพัก แต่ในห้องก็ยังไม่มีเสียงตอบกลับมาทันใดนั้นฉินเฉาก็รู้สึกว่ามันผิดปกติถึงแม้ว่าเธอจะเขินอายขนาดไหน แต่ก็เป็นไปไม่ได้ที่เธอจะไม่พูดอะไรออกมาเลยแม้แต่เพียงคำเดียวซูเฟยไม่ใช่ผู้หญิงที่อ่อนแอและขี้อายอย่างอู่ซิ่นมันไม่ถูกต้องฉินเฉาทาบฝ่ามือลงบนบานประตูและส่งพลังลมปราณเข้าไปคลิก!ตัวล็อกบนประตูพลันเสียหายทันทีเขาเปิดประตูแล้วรีบเข้าไปข้างใน ในห้องที่สะอาดเอี่ยมแห่งนี้ไม่มีใครอยู่เลยแย่แล้ว ซูเฟยถูกลักพาตัวออกไปตอนกลางดึกงั้นเหรอ?เมื่อคิดถึงความเป็นไปได้ในข้อนี้ หัวใจของฉินเฉาก็พลันบีบตัวแน่นแต่แล้วมันก็คลายลงในไม่ช้าถ้าหากเธอตกอยู่ในอันตราย จี้หยกที่เขาได้ให้ซูเฟยเอาไว้จะกลายเป็นภูตผีหลัวซาที่เข้ามาช่วยชีวิตเธอจี้หยกที่ว่านี้คือภูตผีหลัวซาที่ฉินเฉาได้ฝึกฝนเอาไว้ เนื่องจากภูตผีหลัวซาของเขานั้นไม่ใช่สิ่งชั่วร้าย ถ้าหากไร้การควบคุมทางจิตใจ พวกมันก็คือหัวหน้าปีศาจกลุ่มหนึ่ง ดังนั้นฉินเฉาจึงผนึกพวกมันเอาไว้ในจี้หยก หากสัมผัสได้ถึงอันตราย พวกมันจะเตือนฉินเฉาให้รับรู้ แล้วกลับคืนสู่ร่างเดิมเพื่อกลายเป็นพระผู้ช่วยให้รอดแต่ถ้าหากพวกมันไม่ได้กลับคืนสู่ร่างเดิม และเป็นเพียงแค่จี้หยกเท่านั้น ฉินเฉาจะไม่สามารถรับรู้ถึงตำแหน่งของพวกมันได้และดูเหมือนว่าเรื่องนี้จะกลายเป็นการขุดหลุมฝังตัวเองเสียแ
