าะว่าฉันเกี่ยวข้องกับเธอใช่มั้ย…..”“ไม่ใช่…..”ฉินเฉาวางนิ้วของเขาเอาไว้บนริมฝีปากของซูเฟยอย่างแผ่วเบา“มันเป็นเพราะว่า…..ดูเหมือนผมจะชอบคุณเข้าแล้ว……”ในชั่วพริบตานั้นใบหน้าของซูเฟยพลันร้อนผ่าวขึ้นมาทันทีราวกับว่าเธอกำลังต้มอะไรบางอย่างให้เดือด มันทั้งร้อนและเปียกชื้นไปหมดเธอเฝ้ารอคอยให้เขาพูดแบบนี้มาเนิ่นนาน…..แต่เมื่อเขาพูดมันออกมาจริง ๆ ในความสุขนั้นก็ยังแฝงไปด้วยความรู้สึกอันหนักอึ้ง…..เธอรู้สึกหนักหน่วงอยู่ภายในใจและยังรู้สึกผิดกับการหักหลังเธอกำลังหักหลังน้องสาวของตัวเอง…..เธอไปชอบน้องเขยของตัวเองได้ยังไง…..เธอจะอธิบายเรื่องนี้ให้ซูจีฟังได้ยังไง?“ซูเฟย เป็นอะไรหรือเปล่า?”เมื่อเห็นว่าซูเฟยเงียบไปพักใหญ่ ฉินเฉาก็รีบเอ่ยถามขึ้นมาทันทีซูเฟยส่ายหน้าทันที “ไม่มีอะไรหรอก… นายส่งฉันกลับไปทีสิตำรวจจำนวนมากกำลังมาที่นี่ ฉันจะต้องไปคุยกับพวกเขา…..”“อืม…..”ฉินเฉาพยักหน้า และทันใดนั้นเขาก็หยิบจี้หยกสีดำออกมา “ซูเฟยคุณเก็บมันเอาไว้กับตัวนะ ถ้าหากผมไม่อยู่ มันจะช่วยปกป้องคุณ”“อืม…..”ซูเฟยรับจี้หยกนั้นมา และเก็บใส่กระเป๋าอย่างระมัดระวังเขาจะไม่อยู่กับเธออีกแล้วผู้ชายคนนี้มักจะหายเข้าไปในโลกของตัวเองอยู่เสมอเขาเป็นเหมือนกับสายลม…..แล้วเธอจะคว้าสายลมเอาไว้ได้ยังไง…..ยิ่งไปกว่านั้น เธอจะทำเรื่องที่ทำให้น้องสาวของเธอต้องเสียใจได้ยังไง…..ซูเฟย ซูเฟย เธอช่างเห็นแก่ตัวเหลือเกินเมื่อเห็นว่าสีหน้าของซู
