เฟยดูไม่สู้ดี ฉินเฉาก็คิดไปว่าเธอกำลังหวาดกลัวกับการต่อสู้ในวันนี้“คุณกลับไปพักผ่อนก่อนดีมั้ย?”ฉินเฉาเอ่ยถามออกมา“ไม่เป็นไรหรอก… ฉันทำได้”ซูเฟยกล่าวยืนยันเช่นนั้น“ก็ได้ครับ…..”ฉินเฉาต้องยอมรับอย่างเสียไม่ได้ “แต่ในช่วงเวลาวิกฤตแบบนี้ ผมจะต้องอยู่ข้าง ๆ คุณ ใช่มั้ยครับบอสซู?”ฉินเฉากล่าว ก่อนที่จะยื่นมือมาจับมือของซูเฟยเอาไว้อย่างอ่อนโยนมือของเธอนั้นเย็นเยียบไปเล็กน้อยแต่ใครจะรู้ว่าซูเฟยจะดึงมือของตัวเองออกอย่างฉับพลัน ราวกับกระต่ายน้อยที่กำลังตื่นกลัว“หืม? คุณเป็นอะไรไป…..”ปฏิกิริยาตอบสนองของซูเฟยทำให้ฉินเฉารู้สึกแปลกใจมาก“มะ ไม่มีอะไร….. พวกเราลงไปข้างล่างกันเถอะ ฉันจะต้องไปทำงานต่อ…..”ซูเฟยพยายามระงับความตื่นตระหนกที่อยู่ภายในใจ แล้วกล่าวออกมาซูเฟย เธอจะต้องห้ามใจ เธอจะต้องห้ามใจเอาไว้เธอจะทำให้ซูจีเสียใจไม่ได้เด็ดขาด……“อืม เข้าใจแล้ว”ฉินเฉาไม่คิดมาก เขายังคงคิดว่าซูเฟยกำลังรู้สึกหวาดกลัวอยู่“วางใจเถอะ เดี๋ยวหลังจากนี้ผมจะอธิบายเรื่องนี้ให้คุณฟังเอง”เขากล่าวออกมา ก่อนที่จะโอบกอดร่างกายอันนุ่มนวลของซูเฟยเอาไว้ และในเวลาเดียวกันก็ผิวปากเรียกระฆังหยินหยางที่กำลังลอยอยู่ไกล ๆ ให้กลับมา“น้องสาวเจ้าเถอะ ข้าไม่ใช่หมาที่เจ้าเลี้ยงเอาไว้นะเว้ย!”หลัวเต๋อโกรธมาก แต่เขาก็ยังลอยกลับเข้าไปในร่างของฉินเฉาอย่างเชื่อฟังฉินเฉาโอบกอดซูเฟยเอาไว้ ก่อนที่จะกระโจนลงไปด้านล่างอย่างรวดเร็ว“อ๊า!”เมื่อเห็นว