เซี่ยจุนหยักหน้า “ถ้าหากมีเวลา ค่อยมาให้ปากคำอีกครั้งก็ได้”“ขอบใจมาก”ฉินเฉาพยักหน้า ก่อนที่จะก้มหน้าไปถามซูเฟยที่ถูกอุ้มเอาไว้ในอ้อมแขน“ว่ายังไงครับบอสซู ตอนนี้คุณมีเวลาแล้วนะ ผมจะพาคุณกลับไปพักผ่อนที่บ้านเอง”“อืม…..”ซูเฟยพยักหน้าด้วยความจำยอมเธอต่อต้านฉินเฉาที่อ่อนโยนมากจนถึงขนาดนี้ไม่ได้เลย“อืม เชื่อฟังผมเอาไว้นะครับ”ฉินเฉากล่าวลาเซี่ยจุน ก่อนที่จะหมุนตัวเดินออกไปพร้อมกับซูเฟยที่อยู่ในอ้อมแขน“บอสซู คุณอยากลองสัมผัสกับประสบการณ์ที่แสนพิเศษดูบ้างมั้ย?”ฉินเฉาถามขึ้นมาในขณะที่กำลังก้าวเดินต่อไป“ประสบการณ์ที่แสนพิเศษ?”ซูเฟยกระพริบตาปริบ ๆ“ครับ….. ผมติดหนี้คุณมาตั้งนานแล้ว…ตอนนี้ผมจะชดเชยมันให้คุณเอง”สิ้นเสียง ฉินเฉาก็กราชับอ้อมแขนที่กอดซูเฟยเอาไว้ให้แน่นขึ้นจากนั้นเขาก็กระโดดขึ้นไป ร่างทั้งร่างพลันลอยขึ้นไปบนท้องฟ้าทันที“อ๊า!”ซูเฟยส่งเสียงกรีดร้องออกมาด้วยความตกใจ“กอดผมเอาไว้แล้วคุณจะไม่เป็นอะไร…..”ฉินเฉากระซิบข้างหูของซูเฟย“บิน…ฉันกำลังบินอยู่จริง ๆ …..”สายตาที่เต็มไปด้วยความหวาดกลัวและตื่นตระหนกของซูเฟยได้กลายเป็นความตื่นเต้น เธออดไม่ได้ที่จะอุทานออกมา“อืม เหมือนซูเปอร์แมนกับคนรักของเขาเลยใช่มั้ยล่ะ?”“ไปไกล ๆ เลย ใครเป็นคนรักของนายกัน…..”เมื่อได้ยินดังนั้น ซูเฟยก็พลันกลอกตาทันที“ถึงนายจะเป็นยอดมนุษย์…แต่นายก็ไม่ได้ใส่กางเกงในข้างนอกสักหน่อย”“ถ้าหากผมใส่กางเกงในข้างนอก ผมคงจะไม่ใช่ซู
