งตาของเขาก็พลันเบิกกว้างในทันที“ไม่มีอะไร ฉันแค่บอกว่าฉันง่วง ฉันอยากนอนแล้วเท่านั้นแหละ”ซูเฟยหลับตาลงเพื่อหลบเลี่ยงสายตาของฉินเฉา และแกล้งหลับไป“เฮ้ ๆ ๆ คุณมาอธิบายให้ผมฟังก่อนสิ…..”ฉินเฉาเขย่าร่างของซูเฟย“หยะ อย่าเขย่าสิ!”หัวใจของซูเฟยพลันเต้นไม่เป็นส˹า “ถ้าหากฉันตกลงไปจะทำยังไง!”“ถ้าหากตกลงไป คุณก็ตายไงครับ”“ตาบ้า! เลิกเขย่าได้แล้ว!”“คุณก็บอกผมมาก่อนสิ ว่าเมื่อกี้คุณพูดว่าอะไร”“ฉันไม่รู้ ฉันง่วงนอนแล้ว…..”“ถ้าอย่างนั้นผมจะเขย่าต่อ”“อ๊า ให้ตายเถอะ ฉันบอกว่านายเป็นคนสารเลว เป็นคนโรคจิตโรคจิตที่สุด!”“….. ท่าทางคุณจะอยากบินบนท้องฟ้าสินะ…..”“นะ นายจะทำอะไรน่ะ…..”ซูเฟยกระวนกระวายขึ้นมาทันที“ผมก็จะโยนคุณลงไปน่ะสิ….. แต่ไม่ต้องห่วง เพราะในชั่วพริบตาที่คุณกำลังจะตกลงไป ผมจะรับคุณเอาไว้เอง”“นายกล้างั้นเหรอ! ถ้าอย่างนั้นฉันจะ…กรี๊ดดดด! ….. ช่วยฉันด้วย…..”
