้ใส่ใจเธอขนาดนี้…..ทั้งที่พวกเราก็เพิ่งจะเคยพบกันเป็นครั้งแรกแท้ ๆ ……“ไอ้เวรนี่ แกยังดื้อด้านอยู่อีกเหรอ!”ฟางหัวขมวดคิ้วมุ่น “กระทืบมันให้แรงกว่านี้อีก!”“ครับ!”ลูกเตะของกลุ่มเด็กนักเรียนพลันรุนแรงขึ้นฉินเฉารู้สึกได้ว่าซี่โครงของตัวเองนั้นหักไปแล้วเลือดพลันไหลออกมาจากปากของเขาไม่หยุดราวกับชีวิตของเขากำลังจะล่องลอยออกไป ภาพในตอนนี้เริ่มมืดมิดลงเรื่อย ๆฮ่า ๆ แล้วมันยังไงล่ะ?โลกที่ไม่มีซูจี ถึงอยู่ไป แต่ชีวิตของเขาจะไปมีความหมายอะไร?ถ้าหากเขาตาย เขาก็จะสามารถอยู่ในความฝันได้ตลอดไป…..“ฆ่ามันซะ!”“ไอ้โง่ สะเออะทำตัวเป็นวีรบุรุษงั้นเหรอ!”“ไอ้ขยะ! ทำอะไรไม่รู้จักคิด!”นักเรียนเหล่านี้ก่นด่าออกมาอย่างบ้าคลั่ง ในขณะที่รุมเตะฉินเฉาไปด้วยความเจ็บปวดที่ฉินเฉาต้องกำลังเผชิญนั้นรุนแรงขึ้นจนถึงขีดสุดก่อนที่จะสลายหายไปความตาย…..บางทีมันอาจจะดีแล้วก็ได้……“อย่าไปนะ…..”แต่ทันใดนั้นเอง เสียงอันแผ่วเบาก็ดังก้องอยู่ในหูของฉินเฉานี่คือเสียงของซูเฟย…..เขากำลังประสาทหลอนอยู่งั้นเหรอ…..ว่ากันว่าก่อนตาย คนเราจะเห็นสิ่งที่ไม่มีอยู่จริง…..และตอนนี้ก็คงจะเป็นแบบนั้น…..ในเมื่อซูเฟยตัวจริงยังคงยืนอยู่อีกด้านอย่างชัดเจน“ฉินเฉา อย่าไปไหนเลยนะ…..”แต่ในเวลานี้ เสียงดังกล่าวกลับยิ่งชัดเจนขึ้นเรื่อย ๆราวกับว่าโลกใบนี้มีเพียงแค่เสียงเสียงนี้เท่านั้นความเจ็บปวดของฉินเฉาพลันหายไป หลงเหลือเพียงแค่ประสาทรับรู้ในการได้ยินเสียงเ
