หยิบหน้ากระดาษหนังสือพิมพ์ที่ถูกตัดออกมา แล้วชี้ไปยังประกาศรับสมัครงานที่อยู่ด้านบน“โอ้?”กระบองไฟฟ้าหวังพลิกกระบองไฟฟ้าในมือไปมา ก่อนที่จะเอื้อมมืออีกข้างไปหยิบหนังสือพิมพ์แผ่นนั้นมาดูแล้วกล่าวว่า“จะมาสมัครเป็นอาจารย์ที่ปรึกษา?”เขาลดมือที่กำลังถือหนังสือพิมพ์ลง แล้วกวาดตามองฉินเฉาตั้งแต่หัวจรดเท้าอยู่หลายรอบ “อย่างนายเนี่ยนะ?”“คนอย่างผมมันเป็นยังไง?”ฉินเฉาขมวดคิ้วมุ่น“ก็คนอย่างนายเนี่ยนะจะมาสมัครงานเป็นอาจารย์ที่ปรึกษา?ตอนไปฉี่นายไม่ได้ส่องกระจกดูสารรูปของตัวเองเลยหรือไง ว่ามันเข้ากันมั้ย?”“ทำไมคุณถึงได้พูดจาหยาบคายแบบนี้?”ฉินเฉารู้สึกไม่สบอารมณ์ขึ้นมากระบองไฟฟ้าหวังมีนิสัยแย่เหมือนอย่างในฝันของเขาไม่ผิดเพี้ยนความฝันของเขาทำนายอนาคตได้งั้นเหรอ?“ฉันจะพูดจาหยาบคายแล้วมันทำไม? สมัยนี้ความเป็นจริงคงจะฟังไม่เข้าหูล่ะสิ?”กระบองไฟฟ้าหวังหัวเราะออกมา “ฉันเลิกด่านายแล้วก็ได้ เอาล่ะไสหัวออกไปซะ ฉันว่านายออกไปหางานทำความสะอาดเถอะ มันเหมาะสมกับคนอย่างนายมากกว่า!”“กระบองไฟฟ้าหวัง ฉันไม่คิดเลยว่าแกจะยังคงทำตัวเลวทรามอยู่แบบนี้”ฉินเฉากล่าวอย่างขบเคี้ยวเขี้ยวฟันหวังเหวินคุนมองฉินเฉาด้วยความตกตะลึง“ไอ้เด็กเวร กะ แกรู้ได้ยังไง…..”“หลีกไปซะ”ฉินเฉาเอื้อมมือออกไปผลักหวังเหวินคุนทันที“ไอ้เวรเอ๊ย แกคิดที่จะบุกเข้าไปงั้นเหรอ!”กระบองไฟฟ้าของเขาสว่างวาบขึ้นมาทันที “แกคงอยากจะถูกอัดมากสินะ!”“ถ้าหากไม่อยากตาย
