ก็หลีกไปซะ”ฉินเฉาเหลือบมองหวังเหวินคุนด้วยความเย็นชาไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร วิญญาณของเขาถึงได้ระเบิดจิตสังหารออกมาหวังเหวินคุนตัวสั่นไปทั้งร่าง เขาไม่กล้าแม้แต่จะส่งเสียงออกมาเพียงครึ่งคำเขาไม่เข้าใจว่าทำไมชายหนุ่มร่างท้วมคนนี้ถึงได้ดูน่ากลัวนักเมื่อฉินเฉาเดินผ่านประตูเข้าไป ทันใดนั้นเขาก็ถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่เมื่อครู่นี้เขาไม่รู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น แต่ดูเหมือนว่าเขาจะติดนิสัยใจคอขี้โมโหแบบนี้มาจากในฝันโอ้ กระบองไฟฟ้าหวังช่างเป็นคนที่พูดจาดีด้วยไม่ได้จริง ๆฉินเฉาส่ายหน้า จากนั้นจึงมุ่งหน้าไปยังสำนักงานรับสมัครงานตามที่ได้ระบุเอาไว้ในหน้าหนังสือพิมพ์ที่หน้าประตูสำนักงานมีสาวสวยคนหนึ่ง ซึ่งสวมชุดเครื่องแบบกำลังนั่งถือเอกสารจำนวนมากอยู่ในมือ“ฉินหลิง!”ฉินเฉาพลันตกใจขึ้นมาอีกครั้งเธอเองก็เป็นอีกคนที่ปรากฏตัวอยู่ในความฝันของเขา“หืม?”ฉินหลิงที่กำลังเรียงลำดับเอกสารในมือเงยหน้าขึ้นมองฉินเฉาด้วยความประหลาดใจ “คุณรู้จักฉันเหรอคะ?”“เอ่อ ผะ ผมมาที่นี่เพื่อที่จะสัมภาษณ์งานครับ”“โอ้ งั้นเหรอคะ….. ถ้าอย่างนั้นกรอกแบบฟอร์มฉบับนี้ แล้วนั่งรอที่โซฟาฝั่งตรงข้ามสักครู่นะคะ”ฉินหลินยื่นแบบฟอร์มให้กับฉินเฉา“ขอบคุณครับ”ฉินเฉาเดินไปกรอกแบบฟอร์มฉบับนั้น“ผู้สัมภาษณ์งานคนแรกของวันนี้…..”ฉินหลิงเหลือบตามองอีกฝ่าย ก่อนที่จะบ่นพึมพำกับตัวเอง “น่าแปลกจริง ๆ เขารู้จักชื่อของฉันได้ยังไง…..”เธอคิดยังไงก็คิดไม่ออก จึง
