หมือนกัน”“นะ นี่…..”ชายหัวเถิกรู้สึกตกใจขึ้นมาปกติก็มีผู้สัมภาษณ์งานเช่นนี้เข้ามาเหมือนกัน แต่หลังจากที่ได้ยินเขาปฏิเสธไปด้วยความสุภาพ พวกเขาก็ควรที่จะเข้าใจไม่ใช่เหรอ?แต่เขาไม่คิดเลยว่าชายคนนี้จะกล้าหาญถึงขนาดที่เอาคำพูดไม่กี่คำกลับมาย้อนใส่ตัวเขาแบบนี้เขาบอกว่าอาจารย์ของเขานั้นยอดเยี่ยม ซึ่งเรื่องนี้ก็เป็นสิ่งที่เหมือนกันแต่ตอนนี้คำพูดนั้นกลับไม่ต่างอะไรไปจากการตบปากตัวเอง“คุณผู้ชาย แต่ผมคิดว่าคุณคงจะไม่ตรงตามคุณสมบัติของงานนี้”เจ้าหน้าที่อีกคนรีบกล่าวออกมาทันที“ไม่ตรงยังไง คุณช่วยบอกผมหน่อยได้มั้ยครับ?”ฉินเฉากล่าวพร้อมรอยยิ้มเขาผ่านการสัมภาษณ์งานมาแล้วหลายครั้ง ทำไมเขาจะมองเล่ห์เหลี่ยมเล็ก ๆ น้อย ๆ เหล่านี้ไม่ออกหากจะกล่าวตามตรง พวกเขากำลังดูถูกที่เขาเรียนจบมาจากมหาวิทยาลัยระดับสามอยู่ไอ้สารเลวพวกนี้ เป็นสุนัขแต่กลับมาดูถูกคนเห็นได้ชัดว่าคนเหล่านี้ก็เป็นอาจารย์ในโรงเรียนระดับสามเท่านั้นแต่พวกเขากลับแบ่งแยกคนอื่นอย่างลำเอียงมารดามันเถอะ!“ตัวอย่างก็เช่น…..”เจ้าหน้าที่ก้มหน้ามองประวัติส่วนตัวของเขา ก่อนที่จะกล่าวออกมา “พวกเราต้องการทักษะความสามารถในการใช้ภาษาอังกฤษระดับสี่ แต่ความสามารถของคุณไม่ถึงในระดับนั้น ดังนั้นต้องขอโทษด้วยจริง ๆ …..”“ขอโทษด้วย แต่ผมอยากถามว่า อาจารย์ที่ปรึกษาในภาควิชาภาษาจีนต้องใช้สิ่งที่คุณต้องการด้วยงั้นเหรอ?”ฉินเฉาเอ่ยถามออกมาอย่างฉะฉาน “ผมอยากรู้ว่าทำไมอ
