าจารย์ที่ปรึกษาในภาควิชาภาษาจีนถึงต้องใช้ทักษะภาษาอังกฤษระดับสี่ด้วย?ผมและนักเรียนไม่น่าจะมีปัญหาในการสื่อสารปกติอยู่แล้วเพราะฉะนั้นผมจึงเชื่อว่า ผมมีคุณสมบัติตามที่งานนี้ต้องการ ผมเองก็จบการศึกษามาจากภาควิชาภาษาจีนเหมือนกัน ผมจึงเข้าใจในความคิดของเด็กนักเรียนเหล่านี้เป็นอย่างดี ดังนั้นงานนี้ถึงได้เหมาะสำหรับผม และผมก็เหมาะสำหรับพวกคุณด้วยเช่นกัน”ฉินเฉาทำตัวหน้าไม่อายและจงใจสร้างปัญหาจนถึงนาทีสุดท้ายเขาจะไม่ยอมให้คนเหล่านี้พูดอะไรออกมาแม้แต่เพียงคำเดียว“แต่ว่ามัน…..”ชายหัวเถิกพลันตื่นตระหนก เขาก้มหน้ามองดูแบบฟอร์มสมัครงานอย่างรวดเร็ว ราวกับกำลังหาข้ออ้างต่อไปฉินเฉารู้สึกพอใจขึ้นมาเล็กน้อยฝีปากอันเฉียบคมในความฝันนั้นมีประโยชน์มากจริง ๆในขณะที่ชายหัวเถิกหาเหตุผลข้อต่อไปได้แล้วและกำลังจะกล่าวออกมา เสียงจากประตูสำนักงานก็ดังขึ้นมาเสียก่อน“ขอโทษที ฉันมาช้าไปหน่อย”ผู้หญิงที่มีเสียงอันคุ้นเคยได้เดินเข้ามาข้างในเมื่อเธอเดินผ่านฉินเฉา กลิ่นหอมก็ลอยโชยออกมาด้วยร่างกายของฉินเฉาพลันหยุดนิ่งไปชั่วขณะ“ผู้อำนวยการซู!”“ผู้อำนวยการ!”ชายชราทั้งสองคนรีบลุกขึ้นยืนแล้วโค้งตัวให้หญิงสาวคนนี้อย่างรวดเร็ว“นั่งลงเถอะค่ะ วันนี้มีแค่คนเดียวเหรอ?”ชายหัวเถิกเดินมาเลื่อนเก้าอี้ให้ซูเฟยนั่งซูเฟยนั่งลงบนที่นั่งฝั่งตรงข้ามกับฉินเฉา เธอดันแว่นตาขึ้นไปเล็กน้อย“ส่งแบบฟอร์มสมัครงานของเขามาให้ฉันทีค่ะ”ชายหัวเถิกรีบยื่น
