๋ยวฉันลองหาดูก่อนนะ…..”ฉินเฉาเดินเข้าไปในห้องครัวว่ามีอะไรให้ทานบ้าง แต่ดูเหมือนว่าเขาจะไม่ได้ซื้อของเข้ามานานแล้ว ในตู้เย็นก็ว่างเปล่าเช่นกันสุดท้ายเขาก็หยิบขนมปังถุงหนึ่งที่อยู่ในตู้ออกมาเท่านั้นมันคงจะเป็นเสบียงของเขา“มีแค่ขนมปัง เธอกินเถอะ”ฉินเฉาเดินมายื่นขนมปังให้หลี่นา“ฮิ ๆ ขอบคุณนะพี่ฉินเฉา ฉันรู้อยู่แล้วว่าพี่ฉินเฉาจะต้องไม่ปล่อยให้ท้องฉันว่าง”หลี่นาที่กำลังนั่งอยู่บนโซฟายื่นมือออกมารับขนมปัง ทันใดนั้นสาบเสื้อบริเวณหน้าอกของเธอก็เปิดออกโดยไม่ได้ตั้งใจ เผยให้เห็นผิวสีอมชมพูภายในนั้นฉินเฉาสูดหายใจเข้าไปเฮือกหนึ่งทันทีฉินเฉาน้อยของเขาก็เริ่มชูชันขึ้นมาแล้วอามิตตาพุทธ อามิตตาพุทธ…..อีกฝ่ายเป็นแค่เด็กนักเรียนมัธยมปลายเท่านั้น อย่าคิดอะไรฟุ้งซ่าน เธอไม่ใช่คนรักในความฝันของนาย…..ฉินเฉาท่องบทสวดมนต์ทันที“อึ่ก!”ฉินเฉาเอามือกุมหน้าผากของตัวเองอย่างกะทันหัน แล้วทรุดตัวนั่งลงไปกับพื้น“พี่ฉินเฉา พี่เป็นอะไรไป!”เมื่อเห็นว่าฉินเฉานั้นดูเจ็บปวด หลี่นาก็พลันตกใจแล้วรีบกระโดดลงจากโซฟามาจับตัวเขาเอาไว้ และเอ่ยถามออกมา“มะ ไม่เป็นไร จู่ ๆ ก็ปวดหัวขึ้นมาเท่านั้น…..”ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร ฉินเฉาจึงรู้สึกปวดหัวขึ้นมาอย่างรุนแรง“ฉันอาจจะไม่สบายก็ได้”“โอ้ ถ้าหากไม่สบายก็ต้องรีบกินยา”หลี่นาน้อยวิ่งไปหายาในลิ้นชักที่อยู่ใกล้ ๆ ทันที “พี่ฉินเฉา กินยาก่อนนะ”“เธอดูคุ้นเคยกับข้าวของในบ้านหลังนี้มากกว่าฉัน
