อีกนะ…..”ฉินเฉารับยามา แล้วกล่าวพร้อมกับรอยยิ้ม“แน่นอนอยู่แล้ว นั่นเป็นเพราะว่าฉันเป็นคนช่วยพี่ฉินเฉาทำความสะอาดบ้านยังไงล่ะ”หลี่นาน้อยกล่าวออกมาพร้อมรอยยิ้ม แต่ไม่รู้ทำไมในรอยยิ้มนั้นถึงแฝงไปด้วยความพออกพอใจนัก“ใช่แล้ว พี่ฉินเฉา ฉันเอานี่มาให้พี่”เธอหยิบเศษกระดาษที่ตัดมาจากหนังสือพิมพ์ออกมาจากกระเป๋าชุดนอนของเธอฉินเฉารับมันมาดู ในกระดาษแผ่นนั้นเต็มไปด้วยข้อมูลการรับสมัครงานมากมาย“นี่มัน”“พี่ฉินเฉา นี่คือหนังสือพิมพ์รายวันที่ฉันซื้อมาในวันนี้ ในนั้นมีแต่งานดี ๆ เต็มไปหมด พี่ลองดูสิ ฉันใช้ปากกาแดงทำเครื่องหมายเอาไว้แล้ว”หลี่นาน้อยกล่าวแนะนำ “ฉันช่วยเลือกให้พี่ฉินเฉาตั้งนานเลยนะ”“เธอเองก็เรียนหนักอยู่แล้ว แต่ยังมาช่วยฉันหางานทำอีก เธอช่างเป็นสาวน้อยแสนสวยที่มากความสามารถจริง ๆ …..”ฉินเฉาอดไม่ได้ที่จะเอื้อมมือไปบีบจมูกของหลี่นา“ไปไกล ๆ เลย ฉันบอกแล้วไงว่าอย่ามาบีบจมูกของฉัน…..”หลี่นาปัดมือปีศาจของฉินเฉาออกไป “ถ้าดั้งฉันหักขึ้นมาจะทำยังไง?”“ถึงดั้งจะหัก นานาน้อยของฉันก็ยังสวยอยู่ดีนั่นแหละ”ฉินเฉากล่าวหยอกล้อเธออย่างที่ทำในความฝันโดยไม่รู้ตัว“ไปให้พ้น… ใครเป็นนานาน้อยของพี่กัน… พี่ฉินเฉาคนบ้า ฉันไม่ยุ่งกับพี่แล้ว!”หลี่นาหน้าแดงก˹าในทันที จากนั้นเธอก็หันหลังแล้ววิ่งออกไปจากบ้านของฉินเฉาราวกับกวางที่กำลังตื่นกลัว“เอ่อ…..”ฉินเฉายกมือถูจมูกตัวเอง “ลืมตัวพูดสิ่งที่อยู่ในฝันไปซะได้….. หลี่นาน
