อาร์ชาร์ทกำลังมองหาคู่หูของตัวเองแต่ไม่ว่าเขาจะเรียกชื่อใครก็ไม่มีเสียงตอบกลับมาเลยสักคนเขารู้สึกหมดสิ้นความหวัง“เหงาหรือเปล่าล่ะ?”ในขณะนั้นเอง เสียงของฉินเฉาก็ดังอยู่ข้างตัวเขาทันที “แกอยากจะตามไปอยู่กับพวกมันด้วยมั้ย?”“ไอ้เวร แกอยู่นี่เองเหรอ!”อาร์ชาร์ทยกปืนขึ้นมายิงไปยังทิศทางที่ได้ยินเสียงของฉินเฉาปัง ปัง ปัง ปัง!ลูกกระสุนปืนพุ่งกระหน˹าออกมาอย่างโหดเหี้ยม“อ๊าก ขาฉัน!”หากแต่เสียงกรีดร้องของทาลาบานั้นดังขึ้นมาแทน “ไอ้อาร์ชาร์ทไอ้สารเลว แกยิงขาของฉัน!”“ท่านผู้นำ ผะ ผมขอโทษ! ผะ ผมคิดว่าเป็นไอ้ปีศาจนั่น…..”หยาดเหงื่อของอาร์ชาร์ทไหลลงมา“ใช่แล้ว ฉันนี่แหละปีศาจ”ในขณะนั้นเอง เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นมาอีกครั้งและในตอนนี้ควันอันหนาทึบก็ค่อย ๆ สลายหายไปในที่สุดร่างนั้นยืนปรากฏอยู่ตรงหน้าอาร์ชาร์ทอย่างชัดเจนเขาคือบอดี้การ์ดในชุดสูทสีดำ และในตอนนี้เขาได้ยื่นมือออกมาคว้าลำคอของอาร์ชาร์ท และยกร่างของชายที่สูงถึง 1.8 เมตรให้ลอยอยู่บนอากาศได้อย่างง่ายดาย“อะ…..”อาร์ชาร์ทเตะขาทั้งสองข้างไปมา แต่ก็ดิ้นไม่หลุดจากฝ่ามือของฉินเฉาไปเสียที“ฉันคือปีศาจที่จะส่งแกไปลงนรกยังไงล่ะ! ตายซะเถอะ!”ฉินเฉาออกแรงบีบฝ่ามือ บิดลำคอของอาร์ชาร์ททันทีผู้ติดตามที่อยู่ข้างกายของทาลาบานั้นสิ้นชีวิตลงแล้ว“อาร์ชาร์ท!”ดวงตาของทาลาบาแดงก˹าทันทีผู้ชายคนนี้เป็นทั้งมือซ้ายและมือขวาของเขา ไม่รู้ว่าอาร์ชาร์ทติดตามเขามาแล้วกี่ปีสาเหตุที่