“พวกเราออกไปจากที่นี่กันเถอะ ที่นี่ไม่ปลอดภัยอีกต่อไปแล้ว”“อืม พวกเราก็จะตามนายไปด้วย”ซูเฟยกล่าวออกมา พลางดึงแขนของฉินหลิงเอาไว้“ตะ แต่ฉันกลัว…..”ฉินหลิงยังคงตัวสั่นเทา ในเวลานี้เธอยังควบคุมอารมณ์ของตัวเองไม่ได้“ไม่ต้องกลัวหรอก”ท่าทีของซูเฟยนั้นดูกล้าหาญเป็นอย่างมาก “ถ้าตามฉินเฉาไปจะต้องไม่เป็นอะไรแน่นอน”เธอกล่าวออกมา ก่อนที่จะก้มตัวลงเก็บปืนอาก้าของคนร้ายที่วางอยู่บนพื้นขึ้นมาปืนกระบอกนี้หนักมาก มือของซูเฟยพลันทรุดลงทันที“ฉินเฉา สลักนิรภัยของมันอยู่ตรงไหน?”เธอได้รับบทเรียนจากความผิดพลาดมาก่อน คราวนี้เธอจึงไม่ทำผิดซ˺าสองหลังจากที่ถือปืนจะต้องปลดสลักนิรภัยก่อนเป็นอันดับแรก“ตรงนี้… ว่าแต่คุณคิดจะทำอะไร?”ฉินเฉามองเจ้านายสาวของตัวเองด้วยความประหลาดใจ“ฉันจะต้องปกป้องโรงเรียนของฉัน!”ซูเฟยยามถือปืนอาก้านั้นราวกับเทพีแห่งสงคราม “ในเมื่อพวกมันบุกรุกเข้ามา ฉันก็จะต้องทำให้พวกมันได้ชดใช้”“เอ่อ เรื่องนี้คุณยกให้ผมจัดการเองจะดีกว่านะครับ”ฉินเฉารีบกล่าวออกมา “ยิ่งไปกว่านั้นผู้หญิงจะใช้ปืนแบบนั้นได้ยังไง? คุณไม่กลัวว่าปืนจะลั่นจนยิงใส่ตัวเองหรือไง……………”“ไม่ได้! ฉันเป็นผู้อำนวยการโรงเรียน ถ้าหากมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นกับโรงเรียน ฉันก็จะต้องเป็นคนรับผิดชอบ!”“ถ้าอย่างนั้นคุณอย่าใช้ปืนกระบอกนั้นเลย คุณเอาปืนกระบอกนี้ไปป้องกันตัวดีกว่า…..”ฉินเฉารีบหยิบปืน PPK ออกมาจากแหวนมิติ เนื่องจากปืนกระบอกนี้เหมาะสำ