หรับผู้หญิง“สลักนิรภัยอยู่ตรงไหน?”หลังจากที่รับปืนมา ซูเฟยก็เอ่ยถามอีกครั้ง“ตรงนี้ครับ…..”ฉินเฉาชี้บอกตำแหน่ง“ดีมาก ฉินหลิง เธอรับมันไป ถ้าอย่างนั้นพวกเราก็ไปกันเถอะ”ซูเฟยกล่าวออกมา“ฉะ ฉันไม่เอาค่ะ…..”ฉินหลิงรีบส่ายหน้าอย่างรวดเร็ว เธอเป็นเพียงเลขาฯ ตัวเล็ก ๆเท่านั้น จะไปกล้าฆ่าฟันคนพวกนั้นได้ยังไง…..“เชื่อฉันสิ ตอนนี้ไม่ใช่เวลาที่จะมาทำตัวเป็นผู้หญิงตัวเล็ก ๆ อีกต่อไปแล้ว!”ซูเฟยสูดหายใจเข้าลึก ๆ ก่อนที่จะยื่นปืนให้ฉินหลิง “แล้วก็ไม่ต้องมาพูดเรื่องไร้สาระอย่างผู้หญิงอยู่ในสนามรบไม่ได้ล่ะ”เมื่อซูเฟยเรียกร้องแบบนั้น ฉินหลิงจึงรับปืนมาอย่างกล้า ๆ กลัว ๆแต่ฉินเฉานั้นพูดไม่ออก เขาพูดอะไรไม่ออกเลยจริงๆ“ฉันอยากใช้ปืนกระบอกนั้น”ซูเฟยชี้ไปยังเดสเสิร์ท อีเกิ้ลของฉินเฉา แล้วกล่าวออกมา“ไม่ได้หรอกครับ คุณใช้มันไม่ได้”ฉินเฉากล่าวปฏิเสธอย่างฉับพลัน หากยิงปืนกระบอกนี้ ทั้งมือและใบหน้าของซูเฟยจะต้องได้รับบาดเจ็บอย่างแน่นอนแรงถีบกลับของมันรุนแรงเกินไป“คุณใช้กระบอกนี้เถอะ…..”ฉินเฉาหยิบปืน PPK อีกกระบอกออกมา“นายไปเอาปืนมาจากไหนเยอะแยะน่ะ…..”ซูเฟยเอ่ยถามด้วยความแปลกใจ“ความลับครับ….. ตอนนี้พวกเราควรจะไปกันได้แล้ว”ฉินเฉาถือปืนเดสเสิร์ท อีเกิ้ลเอาไว้ในมือแต่ละข้าง แล้วเดินออกไปข้างนอก “ทั้งสองคนตามหลังผมมา พวกเราจะไปกอบกู้โรงเรียนนี้กัน!”“อืม!”ซูเฟยถือปืน PPK พร้อมกับใช้มืออีกข้างลากฉินหลิงให้เดินตามหลังฉ
