ินเฉาไปติด ๆในตอนนี้คนที่พวกเธอสามารถพึ่งพาได้ก็มีแต่ฉินเฉาคนเดียวเท่านั้นเขาควรค่าที่จะให้เธอพึ่งพาอาศัย…………………………“มัวร์ขาดการติดต่อไปแล้ว?”อาร์ชาร์ทวางวิทยุสื่อสารในมือลงไป ก่อนที่จะชี้นิ้วไปยังลูกน้องแล้วตวาดออกมาด้วยความโมโห “ไป! ไปดูเร็วเข้าว่าเกิดอะไรขึ้นกับเป้าหมาย! ถ้าหากเจอใครขัดขืน พวกแกก็ฆ่ามันให้ตายไปได้เลย!”“ครับ!”ลูกน้องคว้าอาวุธปืนแล้วรีบเดินออกไปทันทีตอนนี้ฟางเหวินที่กำลังหมอบลงไปกับพื้นนั้นจ้องมองเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทั้งหมดมีผู้ก่อการร้ายเข้ามาในห้องบรรยายแห่งนี้มากขึ้นเรื่อย ๆ ยิ่งไปกว่านั้น ดูเหมือนว่าคนที่ชื่ออาร์ชาร์ทจะเป็นหัวหน้าของพวกมันคนพวกนี้บุกรุกเข้ามาจับตัวประกันในโรงเรียนทำไม?“เป็นยังไงบ้าง? มีใครมาขัดขวางแผนการของเราหรือเปล่า?”ในขณะนั้นเอง ชายผู้สวมเสื้อคลุมตัวยาวสีขาวก็เดินเข้ามาข้างใน“ท่านผู้นำ!”อาร์ชาร์ทและผู้ก่อการร้ายคนอื่น ๆ ทำความเคารพอย่างนอบน้อมทันทีฟางเหวินจึงเข้าใจเรื่องนี้ได้อย่างชัดเจนที่แท้คนคนนี้ก็เป็นหัวหน้าตัวจริง“มัวร์ คนที่เราส่งไปจัดการกับเป้าหมายได้ขาดการติดต่อไปแล้วครับ…..”อาร์ชาร์ทกล่าวออกมาด้วยสีหน้าหนักใจ “ผมว่ามันจะต้องเป็นฝีมือของบอดี้การ์ดของเป้าหมายแน่นอนครับ”“พวกมัวร์ได้กลับไปสู่อ้อมกอดของพระเจ้าที่แท้จริงแล้ว”ทาลาบาตบไหล่ของอาร์ชาร์ท แล้วกล่าวว่า “ส่งคนไปจัดการบอดี้การ์ดคนนั้นซะ”จากนั้นเขาก็หันหน้าไปมองช่างเทคนิคที่กำลัง