เฉานั่งลงข้าง ๆ อีกฝ่าย แล้วหันปืนในมือไปสัมผัสกับดอกไม้“ฉันจะพูดแล้ว! ฉันจะพูดทุกอย่าง ขอแค่แกฆ่าฉันก็พอ!”ชายคนนั้นยืนยันที่จะตายให้ได้เขารู้สึกจุกเสียดภายในร่างกายอย่างรุนแรงราวกับว่าแม้แต่วิญญาณก็ยังสั่นสะท้านด้วยความเจ็บปวดเขาทนรับมันไม่ไหวอีกต่อไป เขาต้องการเพียงแค่ความตายเท่านั้นเขาอยากจะตายไปให้พ้น ๆ ในตอนนี้แต่ทั้งมือและเท้าของเขาถูกยิงไปแล้ว แม้แต่ความปรารถนาง่าย ๆเพียงแค่นี้ เขาก็ยังทำไม่ได้“ดีมาก งั้นฉันขอถามแกว่าเขตการปกครองทาลาบาคืออะไร?”“พะ พวกเราอยู่ในเขตปกครองตนเองทางฝั่งตะวันตก…..”เขากล่าวออกมาด้วยความยากลำบากฉินเฉาพลันเข้าใจได้ในทันที “ที่พวกแกมาฆ่าซูเฟยก็เพราะต้องการเงินรางวัลสินะ”“ชะ ใช่…..”ชายคนนั้นหอบหายใจแล้วกล่าวออกมา “ท่านผู้นำบอกให้ฆะ ฆ่าซูเฟยให้ตาย แล้วจะได้เงินสองร้อยล้านดอลลาร์เป็นรางวัล… จากนั้นกะ ก็ใช้เจ้าหน้าที่ของโรงเรียนน ปะ เป็นตัวประกัน เพื่อให้รัฐบาลจีนยอมรับเขตการปกครองของพวกเรา…..”“ว่าไงนะ!”ซูฟยตกใจเป็นอย่างมาก “พะ พวกนายจับคนทั้งโรงเรียนเอาไว้แล้วเหรอ!”“ใช่… และที่นี่ก็ถูกวางระเบิดเอาไว้แล้ว….. ถ้าหากว่ารัฐบาลไม่เห็นด้วย โรงเรียนนี้ก็จะกลายเป็นเถ้าถ่าน…..”“พระเจ้า….”ร่างของซูเฟยพลันอ่อนแรง และทรุดตัวลงไปนั่งกับพื้นเธอกำลังยุ่งอยู่กับเรื่องการยกระดับโรงเรียนอยู่แท้ ๆแต่ในชั่วพริบตาเดียว โรงเรียนก็กำลังจะพังพินาศไปเพราะเธอฉินหลิงพูดไม่ออก เธอได
