แล้วฉินเฉารู้สึกหดหู่ขึ้นมาแต่ซูเฟยนั้นรู้สึกหดหู่มากกว่า“ฉันไม่ได้หมายความว่าอะไรทั้งนั้น นายตั้งใจขับรถไปเถอะไม่อย่างนั้นฉันจะไล่นายออกไปตอนนี้เลย! หันกระจกมองหลังออกไปไม่ต้องมามองฉัน!”ซูเฟยพลันตื่นตระหนก เธอรู้สึกกลัวที่จะต้องสบตากับฉินเฉาเพราะสายตานั้น ราวกับจะสามารถมองทะลุผ่านเธอไปได้ราวกับว่าเธอไม่ได้สวมเสื้อผ้าเมื่อยืนอยู่หน้าเขา“เข้าใจแล้ว เข้าใจแล้ว… บอสซูของผม……”ฉินเฉาปรับกระจกมองหลัง เพื่อไม่ให้ซูเฟยบอกว่าเขาไปจ้องมองเธออีกสวมเสื้อผ้าอยู่จริง ๆ เสียด้วยปกเสื้อของเธอก็ยังคงเป็นระเบียบเรียบร้อย สิ่งที่อยากเห็นในนักธุรกิจก็ล้วนไม่ได้เห็นหน้าหนาวมันช่างน่ารำคาญจริง ๆโดยเฉพาะหน้าหนาวในภาคเหนือเรียวขาอันสวยงามของนักธุรกิจ โอ้ พระเจ้าฉินเฉาคนนี้คิดถึงพวกมันเสียจริง…………………………วันนี้หลี่เฉียงรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อยหลังจากที่เขากลับมาถึงเมืองซู่หนาน พ่อก็เร่งให้เขาแต่งงานและสร้างครอบครัวหลี่เฉียงเองก็คิดเช่นนั้น เพราะว่าเขากำลังจะย่างก้าวเข้าสู่เลขสามในอีกไม่ช้าถึงแม้ว่าจะมีผู้ชายที่แต่งงานในวัยที่เกิน 30 ปีอยู่บ้างแต่ตระกูลของเขาแตกต่างกันออกไป ยิ่งเมื่อพ่อของเขาพูดว่าเขานั้นเอาแต่สร้างปัญหา เขาควรที่จะต้องหาภรรยาเป็นตัวเป็นตนเสียทียิ่งไปกว่านั้น ตระกูลหลี่ยังต้องการคู่สมรสที่อยู่ในฐานะที่เหมาะสมเท่าเทียมกันในทางธุรกิจเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา พ่อของเขาพยายามที่จะจับคู่เขากับลูกสาวขอ
