้นหลุดลอยไปแน่”“นะ นาย ฉันไม่เข้าแล้วก็ได้!”“ถ้าหากกลั้นเอาไว้ไม่ได้จะทำยังไงล่ะ?”ฉินเฉากล่าวออกมาทันที “ยิ่งไปกว่านั้นคุณก็จะต้องอยู่กับผมไปอีกนาน คุณจะไม่เข้าห้องน˺าเลยเหรอ?”จากนั้นฉินเฉาก็ผิวปากออกมาอย่างกะทันหันเสียงผิวปากแหลมสูงที่ดังออกมานี้ ทำให้ซูเฟยยิ่งรู้สึกเกร็งที่บริเวณช่วงล่างมากขึ้น เธออดไม่ได้ที่จะถูขาทั้งสองข้างไปมาเธอทั้งโกรธทั้งอับอาย แต่ก็ไม่รู้ว่าควรจะพูดอะไรออกไปดี “น่ารำคาญจริง ๆ หลีกทางไปได้แล้ว!”จากนั้นเธอก็ผลักฉินเฉาออกไป พร้อมกับเดินเข้าไปในห้องน˺าหญิงฉินเฉาเดินตามเข้าไปทันที ถ้าหากมีนักฆ่าอยู่ในห้องน˺าจริง ๆ จะเกิดอะไรขึ้น?สิ่งที่เขาพูดออกไปเมื่อครู่นี้ มันไม่ใช่เรื่องล้อเล่นในขณะที่ทั้งสองคนกำลังเดินเข้าไปนั้น อาจารย์สาวคนหนึ่งที่เพิ่งจะดึงกางเกงขึ้นมา ก็เดินสวนออกมาเมื่อพบซูเฟย เธอก็พยักหน้าเพื่อเป็นการทักทายแต่ทันทีที่เห็นฉินเฉา สีหน้าของเธอก็เปลี่ยนไป พร้อมกับกรีดร้องออกมาดังลั่น“อ๊า!”ฉินเฉาและซูเฟยพลันสะดุ้งด้วยความตกใจเมื่อได้ยินเสียงกรีดร้องนั้นสวรรค์ พลังของเสียงที่แทรกซึมเข้ามา แทบจะทำให้โถส้วมระเบิดอยู่แล้ว!“ไอ้โรคจิต!”อาจารย์สาวตะโกนต่อว่า ก่อนที่จะรีบใส่กางเกงให้เสร็จแล้ววิ่งออกไป“สมน˺าหน้า!”เมื่อซูเฟยเห็นว่าฉินเฉาโดนด่า เธอก็พลันมีความสุข แล้วจ้องมองฉินเฉาผู้โชคร้ายด้วยความร่าเริง“คุณเห็นหรือยังล่ะ?”ฉินเฉากล่าวออกมาทันที “เพื่อความปลอดภัยของค
