นที่สุดก็ผ่านจนได้…..”หรวนซงฉีกยิ้มด้วยใบหน้าที่เขียวช˺าเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยสองคนเดินเข้ามาพยุงเขาออกไปพักอีกด้านหนึ่งทันทีฉินเฉาทำความเข้าใจเรื่องนี้อยู่ภายในใจ ที่จริงแล้วเวลาเพิ่งผ่านพ้นไปยังไม่ถึงสองนาทีเลยด้วยซ˺าแต่จางลี่คงจะสังเกตเห็นจิตวิญญาณในการต่อสู้ของหรวนซงเข้าเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยอย่างพวกเขาจำเป็นที่จะต้องมีจิตวิญญาณในการต่อสู้เช่นนี้“หมอนี่มันโง่จริง ๆ”“แทนที่จะต่อยหมัดออกไปบ้าง…..”“ใช่แล้ว ถ้าหากเป็นฉัน ฉันคงจะถูกต่อยจนล้มหน้าคว˹าไปแล้ว…..”ผู้เข้าร่วมการสัมภาษณ์งานพูดคุยกันถึงเรื่องนี้จางลี่หยิบรายชื่อขึ้นมาดู ก่อนที่จะอ่านด้วยความลังเล“คนต่อไป….. ฉินเฉา… คุณ…ฉิน”เขาเกือบจะโพล่งคำว่าพี่ฉินออกมาอยู่แล้ว“สหาย พยายามเข้า!”หรวนซงที่นั่งอยู่อีกด้านหนึ่ง ประคบน˺าแข็งบนใบหน้าไป ในขณะที่โบกมือให้ฉินเฉาไปด้วยฉินเฉาพยักหน้าให้เขา“คุณฉิน ทำไมคุณถึงอยากมาทำงานเป็นเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยในโรงเรียนของเรา?”จางลี่นั้นดูลำบากใจเล็กน้อยในการเอ่ยถาม ฉินหลิงจึงเป็นฝ่ายอ้าปากถามเขาเป็นคนแรก“นั่นเป็นเพราะว่าผมชอบที่จะเป็นเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัย”ฉินเฉายืนนิ่ง แล้วเอ่ยตอบออกมาเบา ๆ “มันเป็นงานที่ง่ายดายแต่ก็มีความมั่นคง นอกจากนี้ผมยังสามารถเข้าถึงนักเรียนได้เป็นจำนวนมาก มันก็เลยทำให้ผมรู้สึกเหมือนได้กลับไปเป็นวัยรุ่นอีกครั้ง…..”และเขาก็จะสามารถมองเรียวขาอันสวยงามของสาว
