ๆ ได้น่ะสิฉินหลิงรู้สึกได้ว่าเธอมองความคิดของฉินเฉาออกอย่างทะลุปรุโปร่ง“แล้วคุณคิดว่าคุณจะสามารถทำงานได้สำเร็จลุล่วงหรือเปล่าคะ?”ฉินหลิงเอ่ยถามออกมาอีกเช่นเคย“แน่นอนครับ ผมมีความสามารถเพียงพอ ในความคิดของผมเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยนั้นไม่ได้มีเกณฑ์การวัดคุณสมบัติที่สูงมากมายอะไร ขอแค่พวกเราสามารถรักษาความปลอดภัยของโรงเรียนเอาไว้ได้ก็เพียงพอแล้ว หน้าที่นี้ไม่ใช่การเข้าไปต่อสู้หรือก่อสงคราม”“ในความคิดของคุณ งานของเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเป็นงานที่สามารถทำตามใจชอบได้หรือเปล่า?”ฉินหลิงถามซักไซ้ “เท่าที่ฉันรู้ข้อมูลของคุณมา คุณมักจะขอลางานบ่อย ๆ อย่างไม่มีเหตุผล คุณถูกไล่ออกเพราะเหตุผลนี้หรือเปล่าคะ?”“อาจจะใช่ครับ เพราะว่าบางทีผมก็มีงานอื่นที่ต้องทำ”“ในเมื่อคุณมีงานอื่นที่ต้องทำ แล้วทำไมคุณถึงต้องเป็นเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยด้วยล่ะ?”“นั่นก็เพราะผมคิดว่า งานของเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยเป็นงานที่ง่ายดายไงครับ”คำตอบวกวนไปมาของฉินเฉาทำให้ฉินหลิงไม่สามารถจับจุดอ่อนของฉินเฉาได้ เธอจึงรู้สึกโมโหขึ้นมาทันที“เอาล่ะ ในเมื่อคุณคิดว่าตัวเองมีคุณสมบัติพอ ฉันก็จะให้คุณได้ลองดูค่ะ หยิงปางเฟิง ทำให้เขารู้ซึ้งถึงความร้ายกาจของนายที!”“ครับ!”บอดี้การ์ดก้าวเข้ามาทันที“สหาย ระวังตัวด้วยนะ!”หรวนซงรีบเอ่ยเตือน “เขาเป็นระดับมืออาชีพ ถ้านายโจมตีไม่ได้ก็วิ่งหนีไปรอบ ๆ เลย!”“วิ่งหนีไปรอบ ๆ? ….. เป็นความ
