“เธอกล้าขู่ฉันเหรอ?”เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ฉินเฉาก็โกรธขึ้นมาทันทีแรงกดดันอันทรงพลังไหลหลั่งออกมาจากทั่วร่างกายของเขาไปยังผืนฟ้าแม้แต่นกปี้ฟางที่ต้องเผชิญหน้ากับแรงกดดันดังกล่าวก็พลันตัวสั่นสะท้าน“ขะ ข้าแค่จะเตือนเจ้า”ปี้ฟางกล่าวออกมา“เตือนเหรอ?”ร่างของฉินเฉาปรากฏอยู่เหนือหัวปี้ฟางอย่างกะทันหันพร้อมกันนั้นมือทั้งสองข้างมีถุงมือสีขาวห่อหุ้มเอาไว้จากนั้นก็ราวกับมีสายฟ้าฟาดผ่าใส่หัวของปี้ฟางเข้าอย่างจังตูม!ความรู้สึกคล้ายกับถูกฟ้าผ่า ดวงตาของปี้ฟางพลันมืดสนิท รับรู้ได้เพียงแค่ความเจ็บปวดบริเวณศีรษะ ร่างกายของเธอกลายเป็นลูกศรที่ถูกยิงทะลุผ่านชั้นเมฆาและตกลงไปด้านล่างฉินเฉาพุ่งตัวลงไป เพื่อไล่ตามปี้ฟางที่กำลังตกลงไปทันทีเบื้องล่างของทั้งคู่นั้นเป็นที่ราบอันว่างเปล่าฉินเฉาไล่ตามร่างอันใหญ่โตของปี้ฟางมาจนถึงตัว ก่อนที่จะตีลังกาและเตะขาขวาลงไปที่หัวของปี้ฟางซ˺าอีกครั้งพริบตานั้นร่างของปี้ฟางก็เร่งความเร็วขึ้นอีกครั้ง เธอกลายเป็นลำแสงที่พุ่งเข้าชนกับพื้นดินจนเกิดเสียงดังลั่นตูม!ผืนดินพลันยกตัวเป็นคลื่นขนาดใหญ่ เศษฝุ่นกระจัดกระจายขึ้นมาถึงร้อยเมตรคนที่ไม่รู้อาจจะคิดว่ามีระเบิดปรมาณูมาตกลงที่นี่พื้นดินยังคงสั่นไหวไม่หยุด คลื่นจากการกระแทกได้กระจายตัวออกไปส่วนจุดที่นกปี้ฟางตกลงไปนั้น กลายเป็นหลุมลึกขนาดใหญ่ ที่มีเส้นผ่านศูนย์กลางเกือบหนึ่งกิโลเมตรแต่ร่างของฉินเฉานั้นยังคงพุ่งลงมาอย่างต่อเนื่องและ