บนพื้นดินอันสกปรก“เตือนสติ? เตือนสติอะไร?”ฉินเฉาไม่เข้าใจ ทำไมช่วงนี้ผู้คนมากมายถึงต้องการที่จะเตือนสติเขา?“แน่นอนว่าข้าจะต้องมาเตือนเจ้า”ซวนหยวนอิงจี๋มองฉินเฉาด้วยความกังวลเล็กน้อย“เจ้าคงจะไม่รู้ว่าสถานการณ์ในตอนนี้ของเจ้ามันอันตรายขนาดไหน”“อันตรายเหรอ? แล้วฉันไม่เคยตกอยู่ในอันตรายเมื่อไหร่ล่ะ?”ฉินเฉายิ้มออกมาเล็กน้อย “ฉันเคยชินกับมันแล้วล่ะ”“แต่คราวนี้มันต่างออกไป เพราะคู่ต่อสู้ของเจ้าคือเฮยฉีหลิน”ซวนหยวนอิงจี๋ถอนหายใจออกมา “ทำไมเจ้าถึงไม่เข้าใจเสียที ว่าเจ้าไม่ใช่อิงเทียนในอดีตอีกต่อไปแล้ว! พลังของเจ้านั้นไม่เพียงพอที่จะต่อกรกับเฮยฉีหลินได้…..”“ในเมื่อเธอก็รู้ว่าฉันไม่ใช่อิงเทียน”ฉินเฉามองซวนหยวนอิงจี๋ “แล้วทำไมเธอถึงต้องมาช่วยฉันล่ะ?”“ในเมื่อเจ้าเองก็รู้ว่าเจ้าไม่ใช่อิงเทียน”ซวนหยวนอิงจี๋พูดตามฉินเฉา และกล่าวต่อไปว่า “แล้วทำไมในวันนั้นเจ้าถึงยังมาช่วยข้า?”“ฉัน ฉันก็แค่จะตอบแทนบุญคุณเท่านั้น”ฉินเฉากระแอมไอออกมา“จะใช่การตอบแทนบุญคุณหรือไม่ มีแต่เจ้าที่รู้เรื่องนี้อย่างชัดเจน”ซวนหยวนอิงจี๋นั้นไม่ใช่ผู้หญิงที่โง่เขลา เธอแย้มรอยยิ้มเล็กน้อยอย่างมีความสุขบนมุมปาก “ถึงแม้ว่าข้าจะโกรธเจ้า แต่เรื่องนั้นไม่ใช่สิ่งที่ข้าจะพูดในตอนนี้ วันนี้ข้าเพียงมาเตือนเจ้าว่า ถ้าหากไม่อยากให้คนรอบตัวของเจ้าตกอยู่ในอันตราย เจ้าก็ไม่ควรที่จะก้าวออกไปจากแผ่นดินใหญ่”“ทำไมล่ะ เฮยฉีหลินบอกว่าจะไม่ยุ่งกับคนรอ
