ูดถึงความรู้สึกในวันเก่า ๆ อารมณ์ในตอนนั้นก็เลยย้อนกลับมาด้วยหรือเปล่าล่ะ?”“หมอหู เธอหยุดแกล้งฉันสักทีเถอะ”ฉินเฉาพลันรู้สึกสลดใจหยางลี่คอยหัวเราะเยาะอยู่ข้าง ๆ เมื่อเธอเห็นว่าคุณลุงของเธอยอมแพ้ เธอก็ดูเหมือนว่าจะมีความสุขมาก“ฉันมีเรื่องสำคัญจะมาถามเธอ”“โอ้?”หูเกอเลิกคิ้ว “ถ้าหากมันเป็นเรื่องที่นายทำเมื่อกี้ ฉันว่ามันก็ไม่สำคัญเท่าไหร่นะ”“นี่ เธอเลิกคิดอะไรสองแง่สองง่ามแบบนั้นได้มั้ย?”จากนั้นฉินเฉาก็เดินไปดึงหูเกอเข้ามาในห้อง และปิดประตูห้องทำงาน“นายจะทำอะไรน่ะ? ทำคนเดียวไม่พอ ก็เลยจะทำกันสามคนงั้นเหรอ?”คำถามที่ไม่อ้อมค้อมของหูเกอเกือบจะทำให้ฉินเฉาทรุดตัวลงไปนอนอยู่ที่หน้าประตู“หมอหู คำพูดของเธอชักจะร้ายกาจมากเกินไปแล้ว พวกเราจะไม่ทะเลาะกัน ตกลงมั้ย?”ฉินเฉายอมรับความพ่ายแพ้แต่โดยดี“เอาล่ะ นายพูดออกมาได้แล้วว่ามีเรื่องอะไร”หูเกอถอดถุงมือสีขาวของเธอออก ก่อนที่จะเดินไปล้างมือที่อ่างล้างมือภายในห้องทำงานฉินเฉารู้สึกสงสัยเป็นอย่างมาก ตอนที่ผ่าตัดคนไข้แล้วต้องเจอเลือดไหลต่อหน้าต่อตา ผีดิบสาวตนนี้จะไม่สนใจเลยงั้นเหรอ……ทันใดนั้นภาพของเหตุการณ์หนึ่งก็พลันปรากฏเข้ามาในหัวของเขาหูเกอใช้มีดผ่าตัดกรีดแผลจนเลือดไหลออกมาจากนั้นเธอก็แลบลิ้นเลียบาดแผลนั้นต่อหน้าสายตาของหมอและพยาบาลทุกคนเชี่ย รสนิยมแปลกจริง ๆ“เมื่อสองวันก่อน ซูจีได้มาหาเธอหรือเปล่า?”ฉินเฉาเอ่ยถามออกไปอย่างตรงประเด็นหยางลี่พลันเงี่ยหู
