ฟังทันทีเธอรู้ว่าซูจีเป็นแฟนตัวจริงของฉินเฉา ดังนั้นเธอจึงสนใจหัวข้อนี้เป็นอย่างมากหูเกอไม่รีบร้อนตอบกลับไป แต่เธอมองหยางลี่เป็นอันดับแรกฉินเฉารู้ว่าเธอกำลังหมายความว่าอะไร จึงโบกมือแล้วบอกเธอว่า“ไม่เป็นไรหรอก เธอรู้เรื่องมาพอสมควรแล้ว”“อืม เธอมาหาฉัน”หูเกอพยักหน้า “นายเป็นแฟนของเธอแต่กลับไม่รู้อะไรเลยหรือไง? ระดับแวมไพร์ในตัวคุณหนูตระกูลซูได้เพิ่มขึ้นแล้ว”“ว่าไงนะ!”ฉินเฉาประหลาดใจเป็นอย่างมาก “เป็นไปได้ยังไง ฉันไม่ได้ให้เธอกินเลือดเลยสักหยด แล้วระดับแวมไพร์ของเธอจะเพิ่มขึ้นมาได้ยังไง?ให้ตายเถอะ หรือว่าเธอจะออกไปดูดเลือดคนทุกคืน?”ฉินเฉาอดสงสัยไม่ได้ว่าซูจีจะออกไปเที่ยวกลางคืน แล้วเลือกผู้ชายหล่อ ๆ มาลงมือ“จะเป็นไปได้ยังไง แฟนของนายจะทำเรื่องแบบนั้นงั้นเหรอ?”“ที่จริงแล้วมันก็ไม่น่าใช่หรอก… แต่เธอจะไปหาเลือดมาจากที่ไหนล่ะ….. หรือว่าจะเป็นเลือดหมูที่ขายอยู่ตามซุปเปอร์มาร์เก็ต?”“จินตนาการของนายมันชักจะเลยเถิดขึ้นไปทุกทีแล้วนะ”หูเกอเอ่ยออกมาเบา ๆแต่ทันใดนั้นฉินเฉาก็นึกอะไรบางอย่างขึ้นมาได้ในทันที เขาจ้องหูเกอเขม็ง “หรือว่า หรือว่าจะเป็น…..”“ดี ดูเหมือนว่าจินตนาการของนายมันจะไม่ได้เลวร้ายเกินไปนัก”หูเกอกล่าวออกมา จากนั้นเธอก็หยิบเลือดถุงหนึ่งออกมาจากช่องแช่แข็งในตู้เย็นและเทลงในถ้วย ท่ามกลางดวงตาที่กำลังเบิกกว้างของหยางลี่จบตอน_______________________________________________________[1] กา