ผู้หญิงปากตลาดคนหนึ่งเท่านั้น!”“กะ แก…..”ตอนนี้ไป๋ซินเข้าใจแล้วว่าการโดนชี้จมูกและถูกกล่าวหานั้นมันรู้สึกยังไงมีคำกล่าวเอาไว้ว่าเมื่ออายุ 30 ปี โชคชะตาจะต้องเปลี่ยนผันเพียงแต่ไป๋ซินไม่ได้คาดหวังว่ากรรมจะตามสนองเธอคืนอย่างรวดเร็วถึงขนาดนี้“พวกคุณจัดการกันเองก็แล้วกัน ผมต้องขอตัวไปทำธุระก่อน”ฉินเฉาก้าวเท้าออกไปจากห้องผู้ป่วยทันที“ฉันก็จะไปกับเขาด้วยค่ะ!”หยางลี่รีบเดินตามไปอย่างรวดเร็ว เมื่อเสี่ยวหนานเห็นว่าหยางลี่เดินออกไปแล้ว เธอก็ไม่คิดที่จะออกไปเป็นแขกที่ไม่ได้รับเชิญอีก“ถ้าหากไม่ได้คุณลุง วันนี้ฉันก็คงจะแย่ไปแล้ว”เธอกอดแขนฉินเฉา แล้วกล่าวออกมาพร้อมรอยยิ้มผู้คนที่เดินผ่านไปผ่านมาทันเห็นฉากนี้เข้า พวกเขาก็รู้สึกอิจฉาขึ้นมาอย่างอดไม่ได้คนคนนั้นก็เป็นคนไข้เหมือนกัน แต่กลับโชคดีที่มีพยาบาลสาวสวยคอยอยู่ข้างกาย อีกทั้งยังดูใกล้ชิดสนิทสนมกันมากอีกด้วยไม่ยุติธรรม ไม่ยุติธรรม! พวกเขาเองก็เป็นคนไข้ แต่ทำไมถึงไม่ได้รับการดูแลดี ๆ แบบนั้นบ้าง!ไม่ได้การแล้ว พวกเขาจะต้องไปร้องเรียน!พวกเขาจะได้มีความสุขไปกับการดูแลแบบนั้นบ้างฉินเฉาไม่รู้ว่าตัวเองกำลังจะทำให้โรงพยาบาลต้องประสบปัญหาในเวลานี้เขากำลังพูดคุยกับหยางลี่“เอาเถอะ ถึงยังไงชีวิตของฉันมันก็ดวงซวยอยู่แล้ว ไม่ว่าจะไปอยู่ที่ไหนก็มีปัญหาเกิดขึ้นได้ทุกที่ ส่วนเธอ คราวหลังเวลาทำงานก็ดูหน้าดูหลังให้ดี อย่าไปเสียรู้คนอื่นอีก”“โอ้ คุณลุงนี่จู้จี้จัง