“แต่หัวหน้าพยาบาลคะ… ในช่วงที่เกิดเรื่องขึ้นมา ฉันได้ขอลาหยุดไปแล้วนะคะ…..”หยางลี่รีบกล่าวออกมาอย่างรวดเร็ว “ฉันให้เสี่ยวหนานทำเรื่องขอลาหยุดให้ฉันแล้ว…..”“ค่ะ…..”เสี่ยวหนานที่อยู่ข้าง ๆ พยักหน้า “พี่สาวซิน ตอนที่อยู่ในฝ่ายพยาบาลด้วยกัน ฉันได้บอกพี่ไปแล้วนี่คะ…..”“ไม่เห็นจะบอกอะไรเลยนี่”แต่ใครจะรู้ว่าหัวหน้าพยาบาลจะเอ่ยปฏิเสธ “เสี่ยวหนาน ฉันรู้ว่าเธอกับหยางลี่เรียนจบมาจากสถาบันเดียวกัน ถึงเธอจะเห็นใจ แต่เธอก็ไม่ต้องปกป้องหยางลี่ในเรื่องนี้หรอก เธอปกป้องหยางลี่ไม่ได้ และถ้ามีอะไรเกิดขึ้น พวกเธอทั้งคู่ก็จะต้องรับผิดชอบร่วมกัน”“อะ อะไรนะ…..”หยางลี่เบิกตากว้างมองหัวหน้าพยาบาลที่อยู่ตรงหน้าเธอรู้สึกว่าผู้หญิงคนนี้คอยจ้องมองเธอทุกวัน และทันใดนั้นก็พลันรู้สึกแปลกใจขึ้นมาเธอ ทำไมเธอถึงได้พูดแบบนี้ออกมาล่ะ?“หัวหน้าพยาบาลคะ คุณไม่ยุติธรรมเอาเสียเลย…..”“ฉันไม่ยุติธรรมงั้นเหรอ? ฉันไม่ยุติธรรมตรงไหนล่ะ?”หัวหน้าพยาบาลขมวดคิ้วมุ่น พร้อมทั้งกล่าวออกมาอย่างเย็นชา“หยางลี่ เธอจะสร้างปัญหาให้กับโรงพยาบาลงั้นเหรอ? ก่อนหน้านี้ก็ทะเลาะกับคนไข้ แล้วตอนนี้ยังทำเรื่องใหญ่ที่ส่งผลถึงความเป็นความตายอีก คราวนี้ถึงโรงพยาบาลจะไม่เอาผิดเธอ กฎหมายก็จะต้องเอาผิดเธอแน่!”“ทะ ทำไมถึงได้เป็นแบบนี้ล่ะ…..”ในเวลานี้หยางลี่คิดว่าถึงเธอจะมีร้อยปาก แต่เธอก็ไม่สามารถพูดออกไปได้อย่างชัดเจนอยู่ดีแต่เห็นได้ชัดว่ามันไม่ใช่ความผิด
