ของเธอเลย…..“ฉันลาหยุดไปแล้วแท้ ๆ …..”หยางลี่ตาแดงก˹า น˺าตาพลันคลอเบ้าเสี่ยวหนานที่อยู่ข้าง ๆ ก็กำลังกังวลใจเช่นเดียวกัน เธอไม่กล้าพูดอะไรออกมาแม้แต่เพียงครึ่งคำเธอไม่สามารถรับผิดชอบอะไรในเรื่องนี้ได้เลย“นังฆาตกร! ถ้าหากพ่อของฉันเป็นอะไรไปแม้แต่เพียงนิดเดียวเธอรอชดใช้ด้วยชีวิตได้เลย!”ผู้หญิงวัยกลางคนตะโกนออกมา พร้อมทั้งจะเข้ามาทำร้ายหยางลี่แต่ก็ถูกหมอและพยาบาลรั้งตัวเอาไว้ก่อนหยางลี่นั้นทุกข์ใจมากที่ไม่ได้รับความเป็นธรรม เธอกำลังถูกใส่ร้ายอยู่งั้นเหรอ?ถึงแม้ว่าชายวัยกลางคนจะกำลังโกรธ แต่เขาก็ยังคงมีสติอยู่ เขาจ้องมองหยางลี่อย่างดุดัน และหันไปถามหมอที่อยู่ข้าง ๆ“คุณหมอ พ่อตาของผมเป็นยังไงบ้างครับ?”“ตอนนี้ยังไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงครับ”หมอกล่าวว่า “เดิมที คนไข้ที่มีอาการปอดล้มเหลวจะรักษาอย่างช้า ๆ ด้วยการให้ยา แต่เมื่อตัวยาขาดไป อาการของคนไข้ก็เลยทรุดตัวลง”“ถ้าอย่างนั้นจะยังรักษาพ่อของฉันได้อยู่หรือเปล่า…..”คู่สามีภรรยาวัยกลางคนหันไปมองชายชราร่างกายผ่ายผอมที่กำลังนอนไม่ได้สติอยู่บนเตียง พร้อมทั้งเช็ดน˺าตาแล้วเอ่ยถามออกมาหมอถอนหายใจออกมา แล้วส่ายหน้า“เตรียมตัวให้พร้อมสำหรับการจัดงานศพเถอะครับ….. พวกเราพยายามอย่างถึงที่สุดแล้ว”“ไม่นะ!”ผู้หญิงวัยกลางคนพลันหน้าซีด ทันใดนั้นเธอก็จ้องมองหยางลี่ด้วยความโกรธแค้น “นังฆาตกร! ฉันจะทำให้แกได้ชดใช้ด้วยชีวิต! แกจะต้องชดใช้ด้วยชีวิต!”จากนั้นเธอก็พุ่งเ
