ีน้อยซะที่ไหน”“น่าเกลียดจริง ๆ คุณลุง”หยางลี่ปัดมือของฉินเฉาออก จากนั้นเธอก็สัมผัสหน้าอกของตัวเอง“มันใหญ่จริง ๆ เหรอ?”“จริงสิ….. น่าจะใหญ่ขึ้นเป็นสองเท่าเลยมั้ง”ฉินเฉากะพริบตาใส่หยางลี่“มันน่ารำคาญน่ะสิ ใหญ่เกินไปก็ทำอะไรได้ไม่สะดวก”ดูเหมือนว่าหยางลี่จะไม่ชอบหน้าอกใหญ่ ๆ สักเท่าไหร่“ไม่เห็นจะเป็นอะไรเลย เดี๋ยวฉันจะใช้มันเองก็ได้”“คุณลุง…..”“ก็ได้ ๆ ฉันไม่กวนแล้ว เธออยู่เป็นเพื่อนรอหูเกอกับฉันหน่อยก็แล้วกัน”ฉินเฉาไม่อยากก่อกวนหยางลี่มาก เพราะว่าตอนนี้เขากำลังกังวลเรื่องซูจีมากกว่าเดิมซูจีจะเป็นยังไงบ้าง? เกิดอะไรขึ้นกับเธอและหูเกอกันแน่?สาวน้อยคนนี้ช่างไม่น่าไว้ใจเอาเสียเลย คราวหลังเขาคงจะต้องให้ภูตผีหลัวซาคอยตามประกบเธอทุกวันแล้วทั้งสองคนกำลังนั่งรออยู่ในห้องทำงาน ดูเหมือนว่าหยางลี่จะเห็นความกังวลของฉินเฉา เธอจึงนั่งรอข้าง ๆ เขาอย่างสงบและไม่กล่าวอะไรแต่ทันใดนั้นประตูห้องก็เปิดออก พร้อมกับร่างของเสี่ยวหนานที่วิ่งหน้าตาตื่นกลับมา“หยางลี่ แย่แล้ว คนไข้ห้องสามที่อยู่ในความรับผิดชอบของเธอกำลังอาการหนัก!”“อะไรนะ!”หยางลี่ตกใจมาก เธอลุกขึ้นยืนในทันที“เขาจะอาการแย่ลงได้ยังไง อาการของเขาไม่ได้คงตัวอยู่งั้นเหรอ!”“ก่อนหน้านี้ไม่มีใครฉีดยาให้เขา อาการของเขาก็เลยกำเริบขึ้นมาอีกน่ะสิ”สีหน้าของเสี่ยวหนานนั้นพลันซีดเซียว“ฉะ ฉันไม่ได้บอกให้เธอช่วยทำเรื่องลาหยุดให้งั้นเหรอ… ทำไมถึงไม่มีใครดูแลเขาเลย
