งหน้าจัดคนหนึ่งกำลังถือกระเป๋าสะพายและพุ่งเข้ามาหมายจะตบเข้าที่ใบหน้าของฉินเฉาถ้าหากเป็นคนอื่น ในเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นอย่างฉับพลันแบบนี้ เขาคงจะถูกตีหัวไปแล้วแต่ฉินเฉาเพียงยื่นมือออกไปกันกระเป๋าสะพายที่กำลังจะทุบใส่เขาดูเหมือนว่าในกระเป๋าใบนี้จะมีทั้งเครื่องสำอางและโทรศัพท์มือถืออยู่ด้านใน ถ้าหากใช้มันทุบหัวใคร อาการบาดเจ็บอาจจะหนักขึ้นก็เป็นได้“เธอตีฉันทำไม?”ฉินเฉารู้สึกไม่พอใจเล็กน้อย และถามผู้หญิงที่แต่งหน้าจัดคนนี้ตอนแรกไม่ได้ดูให้ดี ตอนนี้เขาจึงมองให้ถี่ถ้วนแม่เจ้า เครื่องสำอางของเธอจะหนาเกินไปแล้ว!แป้งที่อยู่บนใบหน้าก็หนาเกินไปด้วย…..เชี่ย เขาเดินหลบไปได้หรือเปล่า?ฉินเฉารู้สึกกังวลไปต่าง ๆ นานาแล้วดวงตานั่น…เขียนยังไงมันถึงดำได้ขนาดนั้น…..มันจะเกินไปแล้วริมฝีปากก็ยังแดงเกินไป เธอไปกินเด็กมาหรือไง…..“แกมาลวนลามฉันน่ะสิ ถ้าไม่ให้ฉันตีแก แล้วจะให้ไปตีใคร ไอ้อันธพาลหน้าเหม็น!”ผู้หญิงคนนั้นจ้องมองฉินเฉาด้วยดวงดำอันดำขลับ“หา?”ฉินเฉาสับสนมาก คาดว่าการผลักกันเพื่อออกไปเมื่อครู่นี้จะทำให้เขาชนผู้หญิงคนนี้โดยไม่ได้ตั้งใจอยู่ในสถานที่แออัดเช่นนี้ การโดนตัวกันนั้นเป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้“ขอโทษด้วย ผมไม่ได้ตั้งใจ ได้โปรดยกโทษให้ผมด้วย”ในเมื่อไปชนคนอื่นเข้า อย่างน้อยเขาก็ควรที่จะกล่าวขอโทษฉินเฉานั้นเป็นคนมีมารยาทอยู่แล้ว“แกมาจับก้นฉัน แค่ขอโทษแล้วมันจะจบหรือไง!”ผู้หญิงคนนี้ไม่คิดที่จะป
