าตาแล้วเอนตัวเข้าไปอยู่ในอ้อมกอดของฉินเฉา“ไม่เป็นไรนะ เธอมีฉันอยู่ตรงนี้แล้ว”ฉินเฉาลูบแผ่นหลังของหลี่นาด้วยความรักใคร่“เธอเอาตาที่ไหนมอง ถึงได้มาบอกว่าหลี่นาไปยั่วสามีของเธอ?”ฉินเฉาเอ่ยถามผู้หญิงที่ฉีดน˺าหอมคนนั้น“ฉันเห็นกับตา!”ผู้หญิงคนนั้นตะโกนออกมาอย่างกะทันหัน“อย่าคิดว่าแฟนของแกจะเป็นคนดี ยัยนี่ไม่ชอบคนจน ๆ อย่างแกก็เลยมายั่วสามีของฉัน ที่จริงแล้วแกมันจนถึงได้เลี้ยงดูผู้หญิงไม่ได้ยังไงล่ะ!”เธอด่าเหมารวมไปถึงฉินเฉา“ฉันเป็นคนจนเหรอ?”ฉินเฉาเลิกคิ้ว “เธอกำลังหมายความว่า สามีของเธอรวยมากอย่างนั้นสินะ?”“แน่นอน ทั้งสามีและพ่อของฉันไม่ใช่คนที่แกจะสามารถจินตนาการได้หรอก”ผู้หญิงคนนั้นกล่าวออกมาด้วยความภูมิใจฉินเฉาเห็นนามบัตรที่วางอยู่บนเคาน์เตอร์ก็เย้ยหยันออกมา“เป็นผู้จัดการสาขาของต้าฟากรุ๊ปนี่มันวิเศษมากเลยเหรอ?”“แน่นอนอยู่แล้ว!”ผู้หญิงคนนั้นพยักหน้า “นี่คือตำแหน่งที่ยิ่งใหญ่มาก และพ่อของฉันก็ยังเป็นผู้จัดการใหญ่ของที่นั่นด้วย เงินที่เขาได้รับในแต่ละเดือนมันมากกว่าเงินเดือนที่แกได้มาในสิบปีตั้งไม่รู้กี่เท่า! แต่พวกแกคงจะไม่คิดที่จะหางานดี ๆ ทำกันหรอก มีแต่จะหวังเกาะคนรวย ไปเป็นเมียน้อยเขา ฝันไปเถอะ เหอะ ไร้ยางอายจริง ๆ!”“พ่อของเธอชื่ออะไร?”ฉินเฉาเพียงเอ่ยถามออกมาเบา ๆ เท่านั้น“จูหลิงจื้อ ส่วนฉันชื่อว่าจูเสี่ยวลี่ ทางที่ดีแกควรจะเอ่ยคำขอโทษออกมา แล้วพวกเราตระกูลจูจะไม่ถือสาแก”จูเสี่ยวลี่
