เป็นของฉันในอีกไม่ช้า”“ครับ คุณชายวางใจได้เลย”หม่าลั่วหางพยักหน้าอยู่หลายครั้ง“ดีมาก”ทั้งสองคนจ้องมองฉินเฉาและหลี่นาจากในมุมมืดในขณะเดียวกัน บนหลังคาของอาคารแห่งหนึ่งในเมืองจิงโตว“เจ้าปีศาจอัปลักษณ์ คราวนี้เจ้าหนีไม่พ้นเงื้อมมือของข้าแน่”หอกศักดิ์สิทธิ์ซึ่งก่อตัวจากแสงสีขาวถูกปลดปล่อยออกมาจากอากาศ และพุ่งลงสู่พื้นถนนอย่างกะทันหันทันใดนั้นทุกสิ่งทุกอย่างบนท้องถนนก็ระเบิดจนเกิดความเสียหายด้วยแรงระเบิดจากหอกศักดิ์สิทธิ์รถยนต์หลายคันกระเด็นขึ้นไปบนอากาศ อีกทั้งคนที่เดินอยู่บนถนนมากมายก็กลายเป็นเศษเนื้อและกองเลือดแม้แต่พื้นถนนก็ถูกระเบิดจนเกิดหลุมขนาดยักษ์เพียงชั่วพริบตา ถนนเส้นเล็ก ๆ แห่งนี้ก็กลายเป็นซากปรักหักพังมีผู้คนได้รับบาดเจ็บจำนวนนับไม่ถ้วน คนที่เดินผ่านไปผ่านมาต่างวิ่งหนีไปรอบ ๆ ด้วยความหวาดกลัวและร้องห่มร้องไห้ออกมา“มนุษย์นก แกจะตามมาจนถึงเมื่อไหร่”บนอาคารแห่งหนึ่ง มีร่างของหญิงสาวคนหนึ่งกระโดดลงไปในควันสีดำใบหน้าอันงดงามของเธอดูค่อนข้างที่จะกังวล เธอจ้องมองไปยังชายผู้มีปีกสีขาวคู่หนึ่งอยู่บนด้านหลัง ก่อนที่จะกล่าวออกมา“หึ ๆ เจ้าปีศาจ ข้าเป็นผู้ส่งสารของพระเจ้า จะปล่อยให้สิ่งมีชีวิตที่น่ารังเกียจอย่างเจ้าเดินอยู่บนพื้นดินได้ยังไง ข้าจะเป็นคนส่งเจ้าลงนรกให้เอง”เมื่อพูดเช่นนั้น เขาก็ยื่นฝ่ามือออกมา ฝ่ามือข้างนั้นที่ถือหอกศักดิ์สิทธิ์เอาไว้ ได้ขว้างมันไปยังปีศาจสาวร่างของปีศาจสา
