น่นอน”สวีหมิงกลายเป็นคนหน้าหนาอย่างสมบูรณ์ เขายืนอยู่ตรงนั้นแล้วกล่าวออกมา“ช่างเถอะ ถ้าไม่อยากขึ้นมาฉันก็จะไม่บังคับ”ฉินเฉาชี้ไปยังเหวยเสี่ยวหลงและต่งหลิงหยู่ที่กำลังนั่งอยู่บนพื้นแล้วกล่าวว่า “ในเมื่อพวกนายสองคนแพ้แล้ว ก็ทำตามที่ตกลงกันไว้ด้วยล่ะ กลุ่มผู้ตามจีบหลี่นาจะต้องถูกยุบ ถ้าหากไม่ยุบล่ะก็ หลังจากนี้อย่ามาหาว่าฉันหยาบคายก็แล้วกัน”ฉินเฉากล่าว ก่อนที่จะเดินไปหาหลี่นาเขาจับมือหลี่นาอีกครั้ง แต่ครั้งนี้ไม่มีใครกล้าพูดอะไรออกมาอีก“เขามีฝีมือดีทีเดียว”หวงปิงมองมาจากระยะไกล และกล่าวว่า “เขาอาจจะเป็นศิษย์ของตระกูลอู่ ตระกูลศิลปะการต่อสู้โบราณนั่นก็ได้ ถ้าหากเข้าไปยุ่งกับเขา ก็หมายความว่าจะต้องเข้าไปยุ่งกับตระกูลที่อยู่เบื้องหลังของเขาไปด้วย”“พี่หวงช่างรอบคอบจริง ๆ”หม่าลั่วหางรีบเอ่ยประจบ “ถ้าอย่างนั้นพวกเราจะไม่จัดการเขาแล้วเหรอครับ”“จะเป็นแบบนั้นไปได้ยังไง”หวงปิงเบ้ปาก “ก็แค่ตระกูลศิลปะการต่อสู้โบราณเล็ก ๆ ที่หมดยุคไปแล้วเท่านั้น ที่ฉันไม่อยากเข้าไปยุ่งก็เพราะว่าฉันไม่อยากสร้างปัญหาให้กับตระกูลหวง แต่เรื่องหลี่นา ฉันจะไม่ยอมปล่อยมือจากเธอไปอย่างแน่นอน ดังนั้นไม่ว่ายังไงฉันก็จะต้องเล่นงานเขาให้ได้ แต่มันต้องมีวิธีที่แม้แต่พระเจ้าก็ยังไม่รู้ว่าฉันจะเคลื่อนไหวยังไง”“คุณชายช่างชาญฉลาดจริง ๆ”“เอาล่ะ นายเลิกประจบฉันได้แล้ว นายคอยตามชางลั่วให้ฉันต่อไป ดอกไม้งามของภาควิชาศิลปะคนนั้นจะต้อง