“ไม่ได้หรอก…..”หลี่นาส่ายหน้า “มีคนอยู่ที่นี่เยอะเกินไป”“คนเยอะที่ไหน เธอมองรอบ ๆ สิ มีแต่คู่รักที่กำลังยุ่งกันอยู่ทั้งนั้น”ฉินเฉาบอกให้หลี่นามองไปรอบ ๆเป็นเช่นนั้นจริงๆ คู่รักหลายคู่ที่อยู่รอบตัวต่างก็ยุ่งอยู่กับธุระของตัวเองมีคู่หนึ่งกำลังป้อนข้าวให้กันและกันอย่างเปิดเผย บางคู่ก็กำลังโอบกอดกันอย่างมีความสุข“เธอดูพวกเขาสิ ฉันขอจูบเธอแค่ครั้งเดียว เธอก็ไม่เต็มใจงั้นเหรอ”“แต่ แต่ว่า…มันน่าอายมากเลยนะ…..”หลี่นาส่ายหน้าราวกับกลองป๋องแป๋ง“งั้นก็ช่างมันเถอะ ดูเหมือนว่าเธอจะเกลียดพี่ฉินเฉาของเธอแล้วสินะ ฉันจะกลับแล้ว”ฉินเฉารู้ว่าควรจะปฏิบัติกับหลี่นายังไง เขาต้องใช้ยาแรงถึงจะทำให้สาวน้อยคนนี้เชื่อฟังเขาได้เขาลุกขึ้นยืน ก่อนที่จะทำท่าเดินออกไปใครใช้ให้หลี่นาเป็นผู้หญิงที่ว่านอนสอนง่ายล่ะ“ไม่นะ พี่ฉินเฉา ฉัน ฉัน…..”หลี่นารีบจับแขนของพี่ฉินเฉาเอาไว้ ใบหน้าอันงดงามของเธอแสดงความเว้าวอนออกมาจากนั้นเธอก็มองไปรอบ ๆ แล้วก็พยักหน้าอย่างช้า ๆ ในที่สุด“ฉะ ฉันจูบพี่ก็ได้…..”“เกือบไปแล้ว”ฉินเฉารวบร่างบางให้เข้ามาชิดใกล้ ก่อนที่จะแนบใบหน้ากับหลี่นาน้อย“เอาสิ พี่ฉินเฉาไม่กลัวที่จะถูกเธอฉวยโอกาสหรอก”“น่าเกลียดจริง ๆ ……”หลี่นาน้อยหน้าแดงก˹าอย่างแง่งอน แล้วจึงจูบที่ใบหน้าของฉินเฉา“ใครบอกให้เธอจูบแก้ม”ฉินเฉาผละออกมาทันที “เธอต้องจูบตรงนี้ต่างหาก”เขาชี้ไปที่ริมฝีปากของตัวเอง“อ๊ะ”หลี่นาอุทานออกมา “พะ พี่ฉินเ