ต้องทนทุกข์ทรมานอยู่ในสังคม“หลี่นาน้อย ที่แท้เธอก็เป็นคนใจกว้างถึงขนาดนี้”ชางลั่วประหลาดใจมาก เธอไม่คิดว่าหลี่นาจะยอมรับแบบนี้สวรรค์ นะ นี่จะทำได้จริง ๆ งั้นเหรอ…..เธอ เธอพูดอะไรออกไปกันเนี่ย…..“ทำไมล่ะ ไม่กล้างั้นเหรอ”ฉินเฉาเอ่ยถามด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม“ฮึ่ม มีอะไรที่หญิงชราคนนี้ไม่กล้าทำบ้าง”ชางลั่วกลอกตาทันที “ตกลงตามนี้ ถ้าหากแพ้จะต้องถูกหมูกัด แต่ถึงยังไงพี่ก็คงจะไม่ชนะอยู่แล้ว”การคัดเลือกสมาชิกเข้าไปในสมาพันธ์นักศึกษาของมหาวิทยาลัยจิงโตวนั้นเป็นเรื่องใหญ่มาก คุณลุงฉินเฉาคนนี้จะแฝงตัวเข้าไปได้ยังไงเขาไม่มีทางทำได้อย่างแน่นอนเดิมทีเธอต้องการที่จะล้อเล่นเท่านั้น และเธอไม่คิดว่าฉินเฉาจะสามารถทำสำเร็จได้ตั้งแต่แรก“ถ้าอย่างนั้นก็คำไหนคำนั้น”ฉินเฉาปรบมือ เรื่องนี้ถือว่าได้ข้อสรุปแล้ว“เอาก็เอา ฉันกลัวแทนพี่ฉินเฉาจริง ๆ”ชางลั่วหัวเราะออกมา ดูท่าว่าเธอกำลังคิดถึงภาพที่ฉินเฉาถูกเตะออกไปในเวลานี้ รุ่นพี่ในมหาวิทยาลัยหลายคนได้ก้าวออกมาจากห้องเรียน 102 และเริ่มจัดระเบียบของทุกคน“ทุกคนเงียบ ๆ กันหน่อย มาเข้าแถวแล้วแจ้งชื่อกับฝ่ายที่ต้องการจะลงสมัคร จากนั้นก็ยื่นแบบฟอร์มลงทะเบียน แล้วรอให้เรียกหมายเลขเพื่อเข้าไปข้างใน”เจ้าหน้าที่สมาพันธ์นักศึกษากล่าวออกมาชางลั่วมองฉินเฉาด้วยความภาคภูมิใจ จากนั้นจึงหยิบแบบฟอร์มลงทะเบียนของตัวเองออกมาจากกระเป๋าอะแฮ่ม ดูซิว่าจะเข้าไปได้ยังไงถ้าหากไม่มีมันฉินเฉาเหลื
